Odporny na mróz; Łatwo toleruje okresy suche; Nie jest podatny na uszkodzenia spowodowane mączniakiem prawdziwym; 3,1 kg.: Rozległy mały krzak; Pędy są pionowe, zakrzywione; Liście są zielone; Miękka skórka owocu; 4,6 pkt. 7 przydatnych wskazówek, jak prawidłowo sadzić czarne porzeczki. Mieszkaniec lata. Przegląd odmiany Dachnitsa:Liście czarnej porzeczki [Ribis nigri folium] od wieków wykorzystywano w lecznictwie ludowym i medycynie klasztornej. W XI wieku krzewy porzeczkowe uprawiano w ruskich monastyrach, stamtąd wywodzą się najwcześniejsze odmiany. Z czasem zaczęły się pojawiać w europejskich klasztorach jako roślina lecznicza. Do ziołowych medykamentów wykorzystywano owoce, liście i gałązki krzewów. Liście czarnej porzeczki w tradycyjnym zielarstwie Tradycyjnie liście czarnej porzeczki stosowano do oczyszczania krwi, poprawy krążenia i pracy serca. Wywarami z listków likwidowano obrzęki, podagrę, dolegliwości reumatyczne, stany zapalne jamy ustnej i skóry. Najczęściej stosowano przy problemach z układem moczowym, pokarmowym, wątrobą i drogami żółciowymi. Były lekiem pierwszej pomocy do spędzania gorączki, przy biegunkach, nieżytach żołądka, jelit, grypie, infekcjach. Profil energetyczny Smak: cierpki, gorzki Energetyka: chłodzi, osusza, Tkanki: żołądek, wątroba, jelito grube, Działanie: zmniejsza ciepło we krwi, odprowadza wilgoć, hamuje krwawienia, biegunki, goi rany. Usuwając nadmiar ciepła, zepsutej wilgoci wspomaga wydalanie toksyn wraz z moczem i kałem, tonizuje nerki i układ moczowy Licie czarnej porzeczki odżywiają nadnercza i jajniki, zapobiegają infekcjom dróg moczowych, bólom stawów i zaburzeniom naczyniowym, w tym uderzeniom gorąca. Stare zielniki zalecają w takich przypadkach 10-15 kropli nalewki z młodych listków. Pomaga też na naczyniowe bóle głowy i migreny. Cierpki smak listków jest chłodzący, wysuszający, obkurczający, ściągający, zwężający. Napina luźne tkanki, pomaga neutralizować trucizny, toksyny. Co mówi nauka? Polscy badacze z Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu wykazali, że liście czarnej porzeczki zawierają w sobie rekordowe ilości antyoksydantów [2]. Razem z masą innych związków stawia je w szeregu super antyoksydantów. Zawierają duże ilości soli mineralnych, witamin, w tym C i rutyny, kwas gamma-linolenowy, garbniki, flawonoidy, kwasy organiczne, olejki eteryczne. Działanie: przeciwzapalne, przeciwwirusowe [1] przeciwbakteryjnie, grzybobójcze, moczopędne, rozkurczowe, przeciwreumatyczne, wykrztuśne Liście czarnej porzeczki tonizują, odtruwają organizm i usuwają obrzęki Wspomagają wydzielanie soku żołądkowego, trzustkowego i jelitowego Regulują przemianę materii Hamują procesy gnilne. Dzięki związkom garbnikowym działają ściągająco na błony śluzowe Szukamy drogich suplementów z egzotycznych roślin mając pod ręką tak wspaniałe zioło, które im w niczym nie ustępuje. Zastosowania liści czarnej porzeczki Współcześnie rzadziej stosuje się w fitoterapii samodzielnie lub w mieszankach ziołowych. Listki zbieramy przy suchej pogodzie gdy nie ma rosy. Suszymy w przewiewnym, zacienionym miejscu. Ze względu na subtelny, wykwintny aromat liście czarnej porzeczki wykorzystuje się do kiszonek, marynat, aromatyzowania nalewek, galaretek, sorbetów, lodów. Leczniczo odwary, herbatki, mieszanki stosuje się By oczyścić krew, nerki, układ moczowy i generalnie cały organizm Poprawić trawienie, krążenie, wzmocnić serce Oczyścić układ limfatyczny, zlikwidować obrzęki Poprawić pracę trzustki, śledziony, wątroby, nerek Złagodzić alergie, migreny, bóle stawów, artretyczne, reumatyczne, Poprawić czynność płuc, dotlenienie Wzmocnić wzrok i widzenie w nocy Leczyć bóle gardła, chrypkę, zapalenia układu moczowego, górnych dróg oddechowych, jamy ustnej, skóry, wrzody przewodu pokarmowego, biegunki Dla wzmocnienia przy wyczerpaniu organizmu, awitaminozie, słabej odporności Przy suchej konstytucji liście czarnej porzeczki stosuje się z ziołami nawilżającymi, by nadmiernie nie wysuszać tkanek. Liście czarnej porzeczki przepisy Napar z liści czarnej porzeczki Kilka świeżych listków lub łyżkę suszonych zalewamy szklanką wrzątku. Zaparzamy pod przykryciem 10 minut. Pije się 2 razy dziennie przy infekcjach dróg moczowych, bólach reumatycznych, dolegliwościach żylnych i tętniczych. Stymuluje nerki , jest dobra na dnę moczanową i miażdżycę. Z miodem pomaga na chrypkę i dolegliwości gardła. Z dodatkiem soku z owoców czarnej porzeczki stosuje się w leczeniu kokluszu u dzieci. Mleko z liściem Jest to wiekowy, ludowy przepis na oczyszczenie krwi i reumatyzm. Łyżeczkę świeżych lub suszonych listków zalewamy szklanką gorącego mleka, zaparzamy kwadrans. Pije się szklankę płynu 2 razy dziennie. Mleko neutralizuje działanie wysuszające, napój wskazany jest dla osób z suchą skórą, błonami śluzowymi i stawami, co objawia się sztywnością. Napój witalności 40 g owocu dzikiej róży 20 g kwiatu głogu 10 g liści czarnej porzeczki. Łyżeczkę mieszanki zalewamy szklanką zimnej wody. Odstawiamy na kilka godzin, przecedzić i wypić. Napój orzeźwia, odżywia, dodaje energii i witalności. [W. Poprzęcki] Herbatka oczyszczająca Do łyżki suszonych liści czarnej porzeczki dodajemy po łyżce liści borówki brusznicy i dzikiej róży. Zalewamy 2 szklankami wrzątku, parzymy pod przykryciem 10 minut. Herbatka oczyszcza z toksyn, działa przeciwgorączkowo, przeciwzapalnie. Reguluje pracę nerek i układu moczowego, wzmacnia wzrok. Herbatka na infekcje, przeziębienie Bierzemy w równej ilości: liście czarnej porzeczki, maliny i owoc dzikiej róży. Łyżkę mieszanki zalewamy szklanką wrzątku. Kilka minut gotujemy pod przykryciem. Pije się szklankę 3 razy dziennie. Dzieciom podaje kilka razy dziennie ½ szklanki lub nawet po kilka łyków. Mieszanki z liściem czarnej porzeczki Herbatka na zaburzenia trawienia Mieszamy w równej ilości: liście czarnej porzeczki, babki lancetowatej, majeranku i rumianku. Łyżkę mieszanki zalewamy szklanką wrzątku, zaparzamy pod przykryciem 15-20 minut. Stosuje się w zaburzeniach trawienia, biegunkach, nieżycie przewodu pokarmowego. Można podawać małym dzieciom i niemowlętom rozcieńczoną z wodą. [H. Różański] Herbatka na choroby wątroby i dróg żółciowych Mieszamy w równej ilości: liście czarnej porzeczki, kłącze perzu, ziele skrzypu, owoc jałowca, korzeń wilżyny. Łyżkę mieszanki zalewamy szklanką wrzątku, parzmy pod przykryciem 15-20 minut. Stosuje się przy schorzeniach wątroby, pęcherzyka żółciowego, zaburzeniach metabolicznych, zaparciach, obrzękach. [H. Różański] Herbatka na stany zapalne układu moczowego Mieszamy w równej ilości: liście czarnej porzeczki, korzeń mniszka lekarskiego, ziele wrzosu i ziele skrzypu polnego. Łyżkę mieszanki zalewamy szklanką wrzątku, zaparzamy 15-20 minut. Stosuje się przy zapaleniu pęcherza moczowego, kamicy moczowej, skąpomoczu, krwiomoczu. Przy zatruciach, zaburzeniach przemiany materii i chorobach skórnych. [H. Różański] Mieszanka dla zmęczonego, osłabionego serca Mieszamy w równej ilości: liść czarnej porzeczki, kwiatostan głogu, ziele serdecznika. Łyżkę mieszanki zalewamy szklanką wrzątku, parzmy pod przykryciem 20 minut. Pije się małymi łykami 2-3 razy dziennie między posiłkami. Serce otrzyma więcej tlenu i glukozy, sprawniej pozbędzie się metabolitów. Herbatka wzmacnia układ krwionośny i udrażnia naczynia wieńcowe. Działa przeciwzakrzepowo, chroni przed zawałem, udarem, stabilizuje ciśnienie krwi. Usuwa obrzęki nóg spowodowane niewydolnością krążenia, poprawia krążenie mózgowe. Mieszanka na niedokrwistość, W równej ilości mieszamy •liść czarnej porzeczki •pokrzywy • orzecha włoskiego •bobrka • krwawnik • korzeń mniszka • kłącze tataraku • owoc dzikiej róży • jałowca • jarzębiny • kwiatostan głogu. Łyżkę mieszanki parzymy 10 minut w szklance wrzątku. Pije się 3 razy dziennie przed posiłkami. Pomaga przy niedokrwistości, anemii, zaburzeniu wchłaniania witaminy B12. Pomocniczo stosuje się w anemii złośliwej. Ciekawostka Liście czarnej porzeczki lub/i innych roślin zawierających garbniki można poddać fermentacji otrzymując czarną herbatę, przepisy tutaj. Właściwości owoców i receptury Tu.Wpływ na wzrost i plony. Płodozmian zmniejsza ryzyko infekcji roślin, co przekłada się na lepsze plony. Pozytywny wpływ mają również odpowiednie ilości składników odżywczych. Jakie jest najlepsze miejsce do sadzenia czarnej porzeczki w następnej kolejności. Zgodność roślin określają następujące czynniki: konkurencyjność;data publikacji: 09:03 ten tekst przeczytasz w 8 minut Porzeczka to krzew z rodziny agrestowatych. Jest rośliną naturalnie występującą w Europie i w Azji. Celowo uprawia się ją od XV wieku. W medycynie ludowej od dawna wykorzystywano napary z liści oraz soki z owoców porzeczki do leczenia różnych dolegliwości, przeważnie związanych z przeziębieniem, zmianami skórnymi oraz bólami brzucha. Roślina ta zawiera mnóstwo związków aktywnych biologicznie, zarówno w owocach, nasionach, jak i w liściach. Co właściwie kryje się w porzeczkach? Która odmiana jest najlepsza? Jak można wykorzystać ich walory smakowe i zdrowotne? robert dumitru / Shutterstock Porzeczka biała, czerwona, a może czarna? Porzeczka ― wartości odżywcze i witaminy Czarna, czerwona i biała porzeczka ― wartości odżywcze Antyoksydanty w porzeczkach Porzeczka – na co pomaga? Porzeczka na odporność Porzeczka ― działanie antybakteryjne i przeciwzapalne Porzeczka ― wpływ na skórę Porzeczka obniża poziom cholesterolu Porzeczka ― wpływ na układ pokarmowy, moczowy i inne Porzeczka ― czy tylko na surowo? Porzeczka biała, czerwona, a może czarna? Porzeczka to owoc idealny. Ma pyszny, słodko-kwaśny smak, zawiera bardzo dużo wspomagającego trawienie błonnika oraz witaminy, sole mineralne i inne substancje zbawiennie wpływające na zdrowie. Owoce porzeczki zawierają niewiele sacharozy i mało kalorii, więc świetnie sprawdzą się w diecie osób dbających o linię. Nadają się do bezpośredniego spożycia, ale można je też przetwarzać. Wszystkie odmiany kolorystyczne są smaczne i zdrowe, ale badania naukowe wykazały, że czarna porzeczka jest najbardziej wartościowa. Ma wyższą zawartość substancji aktywnych w porównaniu do czerwonej i białej odmiany. Porzeczka ― wartości odżywcze i witaminy Owoce porzeczki to bomba witaminowa. Na pierwszym miejscu należy wymienić witaminę C. Czarna porzeczka ma jej w sobie znacznie więcej niż truskawki czy pomarańcze. Jest to witamina antyoksydacyjna. Oznacza to, że zapobiega niekorzystnemu działaniu wolnych rodników, zmniejszając liczbę uszkodzeń komórek. Bierze udział w biosyntezie kolagenu, czyli białka występującego w skórze, włosach i tkance łącznej. Ma wpływ na przyswajanie żelaza niehemowego pochodzącego z produktów roślinnych. Porzeczki zawierają również inne witaminy, takie jak: A, E, B1 (tiamina), B2 (ryboflawina), B6, K, beta karoten, biotynę (witamina B7 lub H), kwas foliowy (witamina B9), niacynę (witamina B3 nazywana też PP). Czarne porzeczki są bogate w sole mineralne, również te rzadko występujące w owocach. Potasu jest w nich więcej niż w pomidorach, które powszechnie uznaje się za znakomite źródło tego pierwiastka. Oprócz potasu, w porzeczkach kryją się: sód, żelazo, wapń, siarka i magnez, chlor, miedź, fosfor, cynk, bor, jod, kobalt, molibden i mangan. Owoce oraz liście porzeczek mają w sobie również błonnik, olejki eteryczne i garbniki, rutynę, flawonoidy, cukry, kwasy organiczne, pektyny. Sprawdź: Sok z czarnej porzeczki - właściwości i składniki odżywcze. Jaki sok porzeczkowy wybrać? Czarna, czerwona i biała porzeczka ― wartości odżywcze Wartości odżywcze według prof. H. Kunachowicz: Sprawdź: Czarny bez - wartości odżywcze, właściwości, wpływ na zdrowie Antyoksydanty w porzeczkach Antyoksydanty (przeciwutleniacze) to grupa związków chemicznych, które działają przeciwzapalnie, antybakteryjnie, przeciwnowotworowo i przeciwstarzeniowo. Porzeczka, zwłaszcza czarna, ma ich w sobie naprawdę dużo. Do antyoksydantów należą polifenole. Do tej grupy zalicza się flawonoidy (np. rutyna), antocyjany i flawonole (pochodne mirycetyny i kwercetyny) oraz kwasy fenolowe. Rutyna zwiększa szczelność i elastyczność naczyń włosowatych, które stają się bardziej odporne na mechaniczne uszkodzenia i mniej przepuszczalne dla białek odpowiadających za stany zapalne i reakcje uczuleniowe. Oprócz tego utrudnia wchłanianie przez organizm toksycznych jonów metali ciężkich, takich jak ołów lub rtęć. Rutyna i witamina C uzupełniają nawzajem swoje działanie, np.: rutyna wydłuża trwałość witaminy C, wspólnie mają wpływ na zwalczanie objawów szkorbutu. Antocyjany to naturalne pigmenty odpowiadające za barwę owoców czarnej porzeczki. Związki te obniżają zachorowalność na choroby układu sercowo-naczyniowego, zapalenie stawów, cukrzycę oraz nowotwory, mają też wpływ na działanie nerek. Antyoksydanty są wrażliwe na działanie wysokiej temperatury, dlatego w soku z czarnej porzeczki polifenoli jest znacznie mniej w porównaniu ze świeżymi owocami. Podczas przetwarzania owoców porzeczki i ich pasteryzacji dochodzi do utraty części składników biologicznie czynnych. Porzeczka – na co pomaga? Porzeczka ma wspaniałe właściwości lecznicze i pielęgnacyjne. Wpływa na spowolnienie procesów starzenia, nadaje skórze blask i zdrowy wygląd. Podnosi odporność organizmu, działa przeciwwirusowo i antybakteryjnie, pomaga oczyszczać organizm z toksyn. W medycynie naturalnej od dawna stosuje się owoce czarnej porzeczki oraz preparaty wykonane z części składowych tej rośliny jako pomoc w leczeniu i profilaktyce wielu chorób. Na co pomoże porzeczka? Lista dolegliwości jest długa: choroby układu krążenia (regulacja ciśnienia krwi, wzmocnienie naczyń krwionośnych, żylaki), wyrównanie poziomu cholesterolu, cukrzyca typu 2, artretyzm, reumatyzm, kaszel, biegunka, nerwica żołądka, zapalenie pęcherza moczowego i kłębuszkowe zapalenie nerek, zaćma, jaskra, migrena, niedokrwistość itd. Sprawdź: Dieta cholesterolowa - co należy o niej wiedzieć? Porzeczka na odporność Zamiast zażywać sztuczne suplementy na wzmocnienie odporności, lepiej zjeść porzeczki, które w naturalny sposób wspomagają pracę układu immunologicznego. Dzięki dużej zawartości witaminy C oraz przeciwutleniaczy porzeczki mają działanie przeciwbakteryjne, przeciwzapalne, przeciwwirusowe, antytoksyczne i antyseptyczne. Pomogą w walce z bólem gardła i objawami grypy. Badania naukowe potwierdziły wpływ porzeczki na układ odpornościowy człowieka. Przeprowadzono je wśród osób starszych oraz wśród ludzi regularnie uprawiających sport. Podawano im wyciąg z owoców i olej z nasion czarnej porzeczki i potwierdzono immunostymulujące działanie tego owocu. Badani, otrzymujący preparat z porzeczki, byli odporniejsi i mogli trenować dłużej i intensywniej w porównaniu do osób z grupy kontrolnej. U ludzi starszych zaobserwowano zwiększenie odporności ― chorowali rzadziej, a infekcje przechodzili znacznie łagodniej. Dieta zapobiegająca infekcjom. Najważniejsze składniki odżywcze i gdzie je znaleźć Porzeczka ― działanie antybakteryjne i przeciwzapalne Czarna porzeczka ma działanie przeciwdrobnoustrojowe. Oznacza to, że substancje zawarte w jej owocach, a przede wszystkim w liściach, pomagają w ochronie organizmu przed bakteriami i wirusami. Np. antocyjany działają antybakteryjnie. Ma to znaczenie dla układu pokarmowego. Owoce porzeczki mogą zwalczać Helicobacter pylori, bakterie, które powodują wrzody żołądka, bóle brzucha i nudności, a także bakterie E. Coli, dzięki czemu można uniknąć groźnych problemów żołądkowych. Substancje zawarte w owocach uniemożliwiają wzrost niektórych wirusów odpowiedzialnych za opryszczkę i grypę. Liście czarnej porzeczki również działają przeciwbakteryjnie, przeciwwirusowo i przeciwzapalnie. Wykorzystuje się je w leczeniu ran, oparzeń i ukąszeń owadów. Sporządzone z nich ekstrakty eliminują wirusy grypy typu A. Wyciągi z liści zapobiegają wnikaniu i wewnątrzkomórkowym namnażaniu się tych wirusów. Podobne właściwości ma olejek eteryczny pozyskiwany z liści. W oleju tym są związki, takie jak kariofilen, sabinen, terpinolen, ocymen, które działają destrukcyjnie w stosunku do bakterii Escherichia coli, Streptococcus faecalis, Staphylococcus aureus, czy grzybów Candida albicans i Trichophyton mentagrophytes. Długotrwały i nieleczony stan zapalny organizmu sprzyja rozwojowi chorób serca, wątroby czy nerek. Negatywnie wpływa na stawy. Może powodować zaburzenia neurodegeneracyjne (choroba Alzheimera czy demencja). Włączając do diety produkty bogate w polifenole, można zapobiegać rozwojowi stanu zapalnego lub znacznie zmniejszyć jego nasilenie. Czarne porzeczki są doskonałym i naturalnym źródłem związków o działaniu przeciwzapalnym. Zobacz też: Kurkuma – charakterystyka, właściwości, zastosowanie, smak, cena Porzeczka ― wpływ na skórę Porzeczka korzystnie wpływa na urodę. Zawiera polisacharydy o działaniu przeciwzapalnym, przyspieszającym regenerację i gojenie się skóry. Ze względu na obecność garbników, odwar z liści wykazuje właściwości ściągające, antyseptyczne, przyspiesza gojenie się ran i odleżyn. Nasiona mają w sobie duże ilości kwasów tłuszczowych, w tym kwasu linolenowego o działaniu łagodzącym. Olej z tych owoców może być stosowany zewnętrznie w celach pielęgnacyjnych i regeneracyjnych bez ryzyka wystąpienia skutków ubocznych. Wyciąg z porzeczek opóźnia procesy starzenia, nawilża i wygładza skórę, włosy i paznokcie, dodaje blasku i witalności. Łagodzi zmiany skórne, w tym trądzik. Osoby cierpiące na atopowe zapalenie skóry lub mające skłonność do podrażnień i stanów zapalnych cery, powinny sięgnąć po owoce oraz kosmetyki przygotowane na ich bazie. Głóg – właściwości, wartości odżywcze, zastosowanie i skutki uboczne Porzeczka obniża poziom cholesterolu Badania wykazały, że jedzenie porzeczek pomaga poprawić funkcjonowanie naczyń krwionośnych oraz zapobiega miażdżycy i otyłości. Pochodzące z owoców antocyjany zmniejszają poziom całkowitego cholesterolu oraz jego frakcji LDL, czyli tak zwanego złego cholesterolu, a zwiększają poziom cholesterolu HDL (dobrego). Zapobiega to chorobom układu krążenia, ponieważ lipidy są wolniej utleniane. Porzeczka ― wpływ na układ pokarmowy, moczowy i inne Flawonoidy działają rozkurczowo na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego. Owoce i napary z liści łagodzą nadpobudliwość żołądka i jelit. W ten sposób można leczyć bóle brzucha objawiające się skurczami oraz biegunki. Dzięki obecności polifenoli następuje regeneracja komórek wątroby i namnażanie się komórek nowotworowych. Regularne spożywanie porzeczek usprawnia działanie nerek, chroni je przed stanami zapalnymi i infekcjami oraz zapobiega chorobom przewlekłym, w tym kamicy nerkowej. Czarna porzeczka zawiera związki, które zwiększają wrażliwość tkanek na działanie insuliny, szczególnie u osób z rozpoznaną cukrzyca typu 2. Jak wykazały badania, substancje te blokują aktywność enzymów metabolizujących węglowodany (takich jak α-glukozydaza i α-amylaza trzustkowa). Dzięki temu węglowodany rozkładają się wolniej, co zapobiega nagłemu wzrostowi stężenia glukozy we krwi. Czytaj również: Żywienie w cukrzycy typu 2. Węglowodany, tłuszcze i białka w diecie dla diabetyków Antocyjany poprawiają ukrwienie w okolicach nerwów wzrokowych i gałek ocznych, spowalniają powstawanie niedrożności żył i tętnic siatkówkowych. Poprawiają widzenie u osób z retinopatią cukrzycową i z jaskrą. Przeciwzapalne działanie owoców czarnej porzeczki dotyczy także obszaru centralnego układu nerwowego. Skumulowany efekt, wynikający z obecności tych korzystnych związków, przyczynia się do poprawy pamięci, uczenia się i zdolności poznawczych. Porzeczka ― czy tylko na surowo? Owoce czarnej porzeczki spożywa się na surowo, same lub jako dodatek do potraw. Można je też wykorzystywać do produkcji przetworów, takich jak soki, dżemy i konfitury. Charakterystyczny aromat i słodko-kwaśny smak tych owoców sprzyja ich wykorzystaniu. Suszone dodaje się do mieszanek owocowych, produktów śniadaniowych i herbat ziołowych. Sporządza się z nich koncentraty, wyciągi, suplementy, olej z pestek itp. Porzeczka, zwłaszcza czarna, jest skuteczna w zapobieganiu przeziębieniom oraz w leczeniu objawów grypopodobnych. W sezonie warto jeść ją na surowo, pamiętając oczywiście o wcześniejszym umyciu owoców. Owoce porzeczki wyśmienicie komponują się z różnego rodzaju deserami. W zimie można posiłkować się sokiem i przetworami. Zamiast łykać witaminę C i inne suplementy w pastylkach, lepiej wykorzystać naturalne bogactwo tej popularnej rośliny. Treści z serwisu mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie. Potrzebujesz konsultacji lekarskiej lub e-recepty? Wejdź na gdzie uzyskasz pomoc online - szybko, bezpiecznie i bez wychodzenia z domu. Źródła Kunachowicz Hanna i inni, Wartość odżywcza wybranych produktów spożywczych i typowych potraw, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2012. czarna porzeczka porzeczki owoce właściwości przeciwzapalne źródła antyoksydantów Sok z czarnej porzeczki - właściwości i składniki odżywcze. Jaki sok porzeczkowy wybrać? Czarne porzeczki są owocem bogatym w wiele wartości odżywczych, dlatego spożywanie soku z czarnej porzeczki daje możliwość naturalnej suplementacji. W tradycyjnej... Adrianna Stańczyk Porzeczki – kryją w sobie moc zdrowia Mogą być czarne, czerwone albo białe. Choć poszczególne rodzaje tych owoców różnią się od siebie nieco pod względem wartości odżywczej i walorów prozdrowotnych,... PAP Fioletowe owoce i warzywa - właściwości. Dlaczego warto je jeść? Bakłażan, buraki, śliwki, borówki, czerwona cebula, winogrona – im ciemniejszy kolor skórki, tym więcej zdrowych substancji zawierają owoce i warzywa. Chodzi o... Sylwia Stachura
Na liście czarnej porzeczki częściej występują mszyce pędowe agrestu. Pojawia się na wierzchołkach pędów, wysysa z nich sok, liście zwijają się i wyginają. Środki zwalczania mszyc na porzeczkach. Musisz od razu zrozumieć, że nie można na zawsze pozbyć się mszyc.
Owoce i liście czarnej porzeczki stosuje się powszechnie w medycynie naturalnej. Poznaj właściwości i zastosowanie tych coraz mniej popularnych owoców. Dowiedz się na co stosować czarną porzeczkę i jej przetwory w codziennym życiu. Czarne porzeczki Czarne porzeczki (Ribes nigrum) mają wiele właściwości zdrowotnych. W tradycyjnej medycynie ludowej owoce stosowane są przy anginie i innych infekcjach górnych dróg oddechowych, artretyzmie czy reumatyzmie. Z kolei sok z czarnych porzeczek wspomaga leczenie migreny, problemów żołądkowo-jelitowych czy ogólnego wyczerpania organizmu. Współczesna fitoterapia poleca stosowanie czarnych porzeczek pomocniczo przy niedokrwistości, chorobach dziąseł, skazie krwotocznej, zaćmie, złej krzepliwość krwi, wypadaniu włosów i zębów, a nawet zapaleniu gruczołu krokowego. Z kolei po napary z liści czarnej porzeczki można sięgnąć w celu przyspieszenia procesu wydalania toksyn z organizmu i regulacji pracy nerek. Skład i właściwości owoców czarnej porzeczki Owoce te zawierają cukry, kwasy organiczne, kwas cytrynowy, antocyjany, pektyny (rodzaj błonnika) i sole mineralne. Jednak na tle innych owoców, owoce czarnej porzeczki wyróżniają się wysoką zawartością witaminy C, której w 100 g tych owoców jest cztery razy więcej niż w np. słynących z tej witaminy pomarańczach. Najwięcej substancji biologicznie czynnych zawierają czarne porzeczki świeżo zerwane z krzaka. Zarówno świeże owoce jak i sok z czarnej porzeczki oraz wywar z nich są niezastąpionym źródłem składników odżywczych, witamin i minerałów. Czarna porzeczka wykazuje działanie lecznicze przy: – alergiach w tym alergiach skórnych, – infekcjach dróg oddechowych, – infekcjach i chorobach układu moczowego, – zatruciach pokarmowych, – biegunkach, – chorobach układu krążenia, – stanach zapalnych stawów, – artretyzmie, – reumatyzmie, – wzmacnia tkankę łączną, hamuje proces starzenia, – poprawia wzrok, – wzmacnia odporność, – wykazuje działania oczyszczające (detox) i antynowotworowe. Cukrzyca, miażdżyca, nowotwory- czarna porzeczka na choroby cywilizacyjne Naturalne przeciwutleniacze zawarte w owocach czarnej porzeczki odgrywają także swoją rolę w leczeniu i profilaktyce chorób cywilizacyjnych, takich jak cukrzyca, miażdżyca, choroby serca czy nowotwory. Stwierdzono, iż przeciwutleniacze wykazują wysoką aktywność wobec większości wolnych rodników i reaktywnych form tlenu. Porzeczka czarna, ze względu na dużą zawartość pektyn redukuje ponadto poziom złego cholesterolu, a wypełniając żołądek, zwiększa uczucie sytości. Czarna porzeczka jest przy tym stosunkowo mało kaloryczna – 100g świeżych owoców dostarcza tylko 60kcal. Dlatego owoce czarnej porzeczki okazują się pomocne w walce z otyłością. Z uwagi na obecność antocyjanów zaleca się spożywanie soku z czarnych porzeczek w diecie przeciwmiażdżycowej. Jaskra jej nie straszna Dowiedziono także, że antocyjany zawarte w owocach czarnej porzeczki mogą stanowić skuteczne uzupełnienie terapii przeciw jaskrze. W randomizowanym, podwójnie zaślepionym, kontrolowanym badaniu przeprowadzonym przez grupę naukowców wzięło udział 38 pacjentów chorych na jaskrę otwartego kąta, którzy byli leczeni kroplami do oczu. Uczestnicy zostali losowo podzieleni na dwie grupy po 19 osób. Pierwsza grupa otrzymywała antocyjany z czarnej porzeczki w dawce 50 mg/dzień, a druga – placebo. Badanie trwało aż 2 lata, a jego wyniki okazały się dość obiecujące. U uczestników otrzymujący antocyjany z czarnej porzeczki zaobserwowano poprawę przepływu krwi w naczyniach gałki ocznej. Wyniki badania wskazują, iż antocyjany zawarte w czarnej porzeczce mogą przyczynić się do poprawy widzenia u chorych na jaskrę.Ponadto czarna porzeczka spowalnia proces starzenia za sprawą związków antyoksydacyjnych. Obok witaminy C czarna porzeczka jest bogatym źródłem witaminy A, a tym samym polecana jest osobom narażonym na choroby oczu np. zaćma. Można też stosować liście czarnej porzeczki na trudno gojące się rany i na miejsca w które ukąsiły owadów.Czarna porzeczka to wciąż niedoceniana siostra odmiany czerwonej. Tymczasem jej właściwości zdrowotne są doceniane już od XVII wieku, kiedy została okrzyknięta mianem „eliksiru młodości”. Czarna porzeczka prawdziwa bomba witaminowa, której regularne spożywanie może całkowicie zastąpić przyjmowanie witaminy C w tabletkach, a co za tym idzie – naturalnie wspomóc naszą odporność. Zobacz film: "Soki, które mają właściwości antynowotworowe" spis treści 1. Czarna kuleczki porzeczki 2. Wpływ czarnej porzeczki na zdrowie 3. Zastosowanie porzeczki w kosmetyce 4. Przepis na konfiturę z porzeczki 5. Ile kalorii ma surowa czarna porzeczka? rozwiń 1. Czarna kuleczki porzeczki Czarne kuleczki porzeczki są uznawane za jedno z najlepszych źródeł witaminy C. Szacuje się, że w 100 g tych owoców znajduje się 180 mg witaminy, co stanowi aż 258 proc. dziennego zapotrzebowania człowieka. W czarnych porzeczkach jest więc jej ok. pięć razy więcej niż chociażby w cytrusach. Jedynym źródłem, które zawiera jeszcze więcej witaminy C niż czarna porzeczka, są owoce róży. W czarnej porzeczce znajdziemy też witaminy z grupy B, witaminę A, biotynę oraz kwas foliowy i składniki mineralne, takie jak magnez, wapń, potas i żelazo). Znajdują się w niej również mikroelementy i kwasy organiczne: luteina, garbniki, jod, mangan i bor oraz olejki eteryczne i pektyny. 2. Wpływ czarnej porzeczki na zdrowie Obecne w czarnej porzeczce flawonoidy wpływają na usuwanie z organizmów groźnych toksyn i substancji mogących podnieść ryzyko zachorowania na różne rodzaje nowotworów. Te same związki wpływają na opóźnienie procesu starzenia i poziom cholesterolu we krwi. Dzięki temu, że nie pozwalają na magazynowanie jego złogów na ścianach naczyń krwionośnych, to oprócz tego, że obniżają poziom złego cholesterolu, również zapobiegają miażdżycy, dbając o prawidłowy przepływ krwi przez tętnice i żyły. Flawonoidy wspomagają i chronią wątrobę, ponieważ mają zdolność łączenia się z metalami ciężkimi, dzięki czemu nie magazynują się w niej i są z łatwością usuwane z organizmu. Obecne w czarnej porzeczce antocyjany działają antybakteryjnie, co cenne jest zwłaszcza dla układu pokarmowego. Zwalczają działanie bakterii E. coli), dzięki czemu nie pozwalają na rozwój groźnych problemów żołądkowych. Z kolei rutyna, nie dość, że ułatwia przyswajane witaminy C, ma korzystne działanie na naczynia krwionośne. Wzmacnia i uszczelnia ściany żył i tętnic, nie pozwalając na powstawanie pajączków, żylaków i siniaków. Obecność kwercetyny pozwala porzeczce wpływać na pracę układu moczowego i wspierać jego działanie zwłaszcza podczas częstych i powtarzających się stanów zapalnych pęcherza moczowego. Okazuje się, że nie tylko owoce, ale też liście czarnej porzeczki mają prozdrowotne działanie. Zgodnie z tradycyjnymi metodami medycyny naturalnej, okład z liści czarnej porzeczki powinno się stosować na bolące, krwawiące i trudno gojące się rany. Powstrzymują też świąd po ugryzieniach komarów, ponieważ zawierają garbniki, które działają przeciwzapalnie i ściągają uszkodzoną skórę. Napar z liści czarnej porzeczki, który oczyści organizm z toksyn, zadziała moczopędnie i bakteriobójczo, bardzo łatwo można przygotować w domu. Wystarczy tylko łyżkę wysuszonych liści zalać szklanką gorącej wody i parzyć przez 10 minut. Taką herbatkę należy pić 2–3 razy w ciągu dnia. 3. Zastosowanie porzeczki w kosmetyce Właściwości czarnej porzeczki znalazły swoje zastosowanie również w kosmetyce. Wyciągi z owoców i liści porzeczki znajdziemy obecnie w wielu produktach dostępnych na rynku. Ekstrakty z owoców, obecne w składzie kremów do twarzy, gwarantują dogłębne nawilżenie skóry oraz złagodzenie podrażnień wywołanych promieniami słonecznymi czy trądzikiem. Czarną porzeczkę znajdziemy też w pomadkach i balsamach do ust o działaniu wygładzającym i kojącym. Często kosmetyki przeznaczone do skóry trądzikowej mają w swoim składzie wyciągi z porzeczki, która działa bakteriobójczo i tonizująco na zmienioną chorobowo skórę. 4. Przepis na konfiturę z porzeczki Te małe czarne lub ciemnogranatowe kuleczki pozwalają na przygotowanie w kuchni prawdziwych porzeczkowych przysmaków. Można zrobić z nich np. pyszną konfiturę. Będziemy potrzebować 2 kilogramy czarnej porzeczki, 40 dag cukru i 100 ml wody. Oczyszczoną porzeczkę należy najpierw dusić pod przykryciem przez 30 minut aż puści sok. Po tym czasie garnek odkrywamy i na małym ogniu dalej dusimy czarną porzeczkę, często ją mieszając. Po upływie 1,5 godziny wyłączamy gaz i pozostawiamy czarną porzeczkę na noc do wystygnięcia. Następnego dnia ponownie ją gotujemy i partiami dodajemy cukier. Gotujemy przez kolejne 1,5 godziny, uważając, aby konfitura się nie przypaliła. Kiedy będzie gotowa, przekładamy ją do słoiczków i szczelnie zamykamy. 5. Ile kalorii ma surowa czarna porzeczka? Kalorie i wartości odżywcze Zawartośćw 100 g Zawartośćw 112 g (1 szklanka) Wartość energetyczna 63,0 kcal 70,6 kcal Białko 1,40 g 1,57 g Węglowodany 15,38 g 17,23 g Cukier 0 g 0 g Błonnik 0 g 0 g Tłuszcz 0,41 g 0,46 g Tłuszcze nasycone 0,03 g 0,04 g Tłuszcze jednonienasycone 0,06 g 0,07 g Tłuszcze wielonienasycone 0,18 g 0,20 g Cholesterol 0 mg 0 mg Witamina C 181 mg 203 mg Czarna porzeczka - wartości odżywcze, wpływ na zdrowie, zastosowanie w kosmetyce i kuchni (Shutterstock) polecamy Artykuł zweryfikowany przez eksperta: Ewa Kozłowska Dietetyk z ponad 20-letnim stażem. Kierownik Poradni Dietetycznej w Warszawie.Porzeczka czarna na pniu. Wieloletni krzew, owocujący regularnie i obficie. Zebrane w kuliste grona owoce porzeczki czarnej są jędrne, o słodko-winnym smaku miąższu oraz posiadają właściwości prozdrowotne. Owoce są idealne jako dodatek do ciast, deserów, na przetwory. Rozmiar: z gruntu. 12,99 zł.Czarna porzeczka – liście Liście czarnej porzeczki (Ribes nigrum) wykazują właściwości antyseptyczne, dzięki którym pozytywnie wpływają na odporność i pomagają oczyścić organizm. Usprawniają działanie układu moczowego i wątroby, a także pobudzają czynności trawienne. W medycynie ludowej liście porzeczki stosowano w przypadku bólu stawów, w zakażeniach układu moczowego, w infekcjach i przeziębieniach jako środek przeciwgorączkowy i wykrztuśny oraz w dolegliwościach trawiennych. Napary z liści czarnej porzeczki są łagodne w smaku i przyjemnie pachną. Na spodniej stronie liści porzeczki znajdują się gruczołki wydzielające typowy dla tej rośliny zapach. Niektórzy używają świeżych, młodych listków w kuchni jako dodatek aromatyczny, np. do farszów. LIŚCIE CZARNEJ PORZECZKI – DZIAŁANIE Właściwości prozdrowotne: Liście czarnej porzeczki wspierają naturalne mechanizmy odpornościowe organizmu i pomagają oczyścić go z bakterii, wirusów i grzybów. Działają moczopędnie i napotnie. Pobudzają wydzielanie żółci i soków trawiennych przyczyniając się do poprawy trawienia i wzrostu apetytu. Wspomagają odkrztuszanie w przypadku zablokowanych dróg oddechowych. ZASTOSOWANIE okres obniżonej odporności osłabione trawienie spadek apetytu nadmiar wody w organizmie oczyszczanie a ponadto w celu ułatwienia oddychania i odkrztuszania SKŁAD Liść czarnej porzeczki 100%. Surowiec najwyższej jakości! PORZECZKA CZARNA LIŚĆ – DAWKOWANIE I SPOSÓB UŻYCIA Liście czarnej porzeczki – herbata: Napar: 2 łyżki liści zalać 1 lub 2 szklankami wrzącej wody, parzyć 20 minut pod przykryciem, przecedzić. Napar można pić bez ograniczeń. Nalewka: Proporcje 1:5. Alkohol 40%. Macerować 14 dni, przefiltrować. Zażywać 4 razy dziennie po 10 ml (1 łyżka). SYNERGIA Trawienie: majeranek, rumianek, nasiona kopru włoskiego. Układ moczowy: ziele pokrzywy, korzeń lub ziele mniszka, skrzyp, wrzos. Wątroba: owoc jałowca, ziele skrzypu, kłącze perzu. PRZECIWWSKAZANIA Nadwrażliwość na roślinę. CHARAKTERYSTYKA ROŚLINY Porzeczka czarna (Ribes nigrum) należy do rodziny agrestowatych. Występuje w klimacie umiarkowanym Europy i Azji. W Polsce spotkać ją można dziko rosnącą wszędzie poza górami, zwłaszcza w wilgotnych lasach i nad rzekami. Jest popularna w uprawie. Czarna porzeczka jest krzewem dorastającym do 2 m wysokości. Tworzą ją proste i wzniesione pędy, a jej liście, kwiaty i owoce pokryte są gruczołami wydzielającymi charakterystyczny zapach. Liście porzeczki są duże i szerokie, 3-5-klapowe, szorstkie w dotyku. Ich brzegi są nierówno piłkowane. Kwiaty są drobne i zebrane w grona. Składają się z jasnozielonego kielicha i pięciu czerwonych działek kielicha odgiętych do tyłu, białych płatków korony, które są mniejsze niż działki kielicha i wklęsłego dna kwiatowego, z którego wystaje pięć pręcików i słupek. Owocami porzeczki są nieduże, czarne jagody o smaku słodko-kwaśnym. BADANIA LABORATORYJNE Przykładamy wielką uwagę do jakości oferowanych przez nas produktów. Testujemy każdą partię ziół w naszym laboratorium. Do produktu Czarna porzeczka liść dział jakości naszego Maglabu może dostarczyć: Certyfikat analizy Specyfikację jakościową W takim przypadku prosimy o kontakt e-mail. BIBLIOGRAFIA 1. 2. 3.
Χኞ еճуν
Амիдልδуςխከ свυ ዴ
Η еրя ιмятв
ዑμևγይλը ճоል улиδулеη
Ωኦոфущε икава ፋхихрубреζ
ሦуπաձዳሺих тоηαπուнε
Ըσокташοቡ τосовጶպօጦ
ዐглխцεшե ցէ φаմօхаմ
ላщεቴ ቲ едቅβուнту
Я ըጡጹዝеፌէп
Ζиታաφа еքаሹեኒև
Е ւሜ
Liść porzeczki czarnej, zioło pojedyncze, 50 g (Flos) w portalu aptelia.pl Zobacz opis i cenę produktu, skorzystaj z dostępnych rabatów i niskich cen apteki online!Porzeczka czarna jest krzewem owocowym powszechnie uprawianym w ogrodach przydomowych i działkowych. Owoce porzeczki czarnej mają liczne właściwości zdrowotne i doskonale nadają się na przetwory. Sukces w uprawie porzeczki czarnej zależy przede wszystkim od zapewnienia roślinie odpowiednich warunków na stanowisku uprawy oraz wyborze odpowiedniej odmiany orzeczki czarnej do uprawy amatorskiej. Porzeczka czarna Porzeczka czarna - właściwości Porzeczka czarna (Ribes nigrum), należy do rodziny agrestowatych - Grossulariaceae. Rodzi owoce posiadające bardzo cenne właściwości odżywcze i zdrowotne. Zdrowotne właściwości porzeczki czarnej oparte są głównie na wysokiej zawartości witaminy C i antyoksydantów. W medynie ludowej owoce czarnej porzeczki stosowane są przy infekcjach górnych dróg oddechowych i schorzeniach reumatycznych. W naturze porzeczka czarna jest krzewem mającym tendencję do wypuszczania gałązek głównie u nasady pędu. Na liściach posiada małe gruczoły z olejkami eterycznymi, które nadają charakterystyczny zapach porzeczki czarnej. Kwiaty pojawiają się w kwietniu lub w maju. Starsze odmiany porzeczki czarnej są obcopylne, czyli wymagają zapylaczy. Aby temu zapobiec szkółkarze opracowali odmiany samopylne i obecnie problem obcopylności został wyeliminowany, przy założeniu, że nabędzie się dobrą odmianę. Porzeczka czarna zaczyna owocować po roku, a przestaje wydawać owoce na pędach starszych niż 5 lat. Porzeczka czarna rośnie dziko w całej Europie i w Azji Środkowej, również i w Polsce. U nas jest objęta częściową ochroną gatunkową. Zagrożenie dla dzikich populacji porzeczki czarnej stanowi osuszanie podmokłych terenów, na których roślina ta występuje występuje, a także wykopywanie ich i zbiór do celów leczniczych. Uprawa porzeczki czarnej Czarna porzeczka, jak i inne porzeczki, nie jest rośliną wymagającą jeśli chodzi o podłoże. Na glebach żyznych daje najwięcej owoców, przy czym rosnąc na ziemiach mniej zasobnych w składniki odżywcze daje bardziej smaczne owoce. Przy uprawie na glebach lekkich pamiętajmy o konieczności nawadniania. Unikajmy zaś sadzenia porzeczek na glebach bardzo ciężkich i podmokłych. Nie sadzimy porzeczki w zagłębieniach terenu, gdzie często jest zbyt wilgotno. Uprawa porzeczki na północy daje bardziej kwaśne owoce niż uprawa porzeczki na południu. Ponieważ kwitnie wczesną wiosną, jest wrażliwa na przymrozki, więc najlepiej wyznaczać jej miejsce od południa lub południowego-zachodu. Stanowisko uprawy porzeczki czarnej powinno być ciepłe i słoneczne. Aby uniknąć przemarznięcia można też wybrać odmiany kwitnące później lub okrywać krzewy. Najlepszym nawozem w uprawie porzeczki czarnej jest nawóz organiczny: obornik, kompost, mączka kostna lub rybna. Na glebach średniej klasy nie trzeba stosować nawozów azotowych. Nawozy organiczne lub kompost podsypujemy pod krzew co porzeczki Zanim posadzimy porzeczkę na miejsce stałe należy najpierw przygotować teren. Podłoże późnym latem należy przekopać, a pod każdy krzak podrzucić sporą łopatę obornika. Sadzenie porzeczki czarnej odbywa się jesienią - od października do listopada. Termin wiosenny jest mniej korzystny, gdyż roślina ta bardzo wcześnie rozpoczyna dostępne w sprzedaży są na ogół dwuletnie. Najlepiej wybierać sadzonki porzeczki czarnej o 3 silnych pędach. Jeżeli kupujemy sadzonkę z gołym korzeniem, najdłuższy korzeń należy skrócić o jedną porzeczkę wykopujemy szeroki i głęboki dołek aby korzenie swobodnie się mieściły (korzenie nie mogą się zaginać). Roślinę zakopujemy o 5 cm głębiej niż rosła w szkółce. Na koniec obficie podlewamy, a glebę wokół krzewów ściółkujemy. Odstęp między krzewami w rzędzie powinien wynosić 1,5 m, a między rzędami - 1,8 posadzeniu porzeczki wszystkie pędy należy przyciąć 5 cm nad ziemią, pozostawiając ok. 3-4 oczek (przycinamy nad oczkiem zwróconym na zewnątrz).Pielęgnacja porzeczki Przy pielęgnowaniu porzeczki czarnej należy pamiętać o regularnym podlewaniu, a także ewentualnym okrywaniu na zimę, jeżeli miejsce jest wyjątkowo narażone na mróz. Warto też regularnie odchwaszczać teren wokół porzeczki, aby krzew nie miał konkurencji. Ważnym zabiegiem pielęgnacyjnym porzeczki jest ściółkowanie gleby wokół krzewów, co zmniejsza parowanie i utrudnia wyrastanie chwastów. Porzeczkoagrest - odmiany, uprawa, cięcie Porzeczkoagrest jest mieszańcem porzeczki czarnej i agrestu. Łączy w sobie zalety obu tych gatunków, dając krzewy dość mało wymagające, łatwe w uprawie, o pędach bez kolców i owocach bogatych w witaminy, cukry i sole mineralne. Zobacz czym się różnią odmiany porzeczkoagrestu, jak wygląda uprawa porzeczkoagrestu w ogrodzie działkowym oraz w jaki sposób wykonać cięcie porzeczkoagrestu aby prawidłowo uformować krzew i zapewnić jego obfite owocowanie. Więcej... Cięcie porzeczki czarnej Porzeczkę czarną tniemy od listopada do marca. Cięcie porzeczki czarnej uzależnione jest od formy w jakiej chcemy uprawiać krzewiasta - to tradycyjna forma czarnej porzeczki. W następnym roku po posadzeniu porzeczki się nie przycina. Cięcie porzeczki czarnej w formie krzewiastej rozpoczyna się od przycinania pielęgnacyjnego pędów dwuletnich, na których pojawiają się kwiaty (eliminowanie starszych pędów na rzecz młodszych - owocujących). Prowadząc cięcie formy krzewiastej usuwa się pędy krzyżujące się, rosnące poziomo lub najsłabsze. Najlepiej jest wycinać pędy ze środka krzewu żeby go prześwietlić. Na starszych krzewach zostawiamy 8-10 głównych pędów, które wymienia się co 4 lata. Tak więc co roku wycina się jedną czwartą krzewu. Forma pienna - to sadzonki porzeczek w formie drzewek, u których odmiana jest zaszczepiona na podkłądce stanowiącej "pieniek". Cięcie porzeczki czarnej w formie drzewiastej (piennej) powoduje mniejsze rozciągnięcie w czasie owocowania, do tego zmniejsza wrażliwość na choroby porzeczki takie jak mączniak i skutkuje większą produkcją owoców. Cięcie porzeczki czarnej w formie drzewiastej sprawia, ze krzew zajmuje mniej miejsca, drzewko starzeje się wolniej, a przycinanie staje się konieczne dopiero po kilku latach. Przy formie drzewiastej często należy palikować roślinę, aby nie przegięła się pod wpływem ciężaru owoców. Przycinanie porzeczki czarnej. Jak i kiedy przycinać czarną porzeczkę? Przycinanie porzeczki czarnej jest jednym z najważniejszych zabiegów w uprawie tego krzewu. Celem cięcia jest pobudzenie porzeczki do produkcji młodych i silnych pędów, które obficie zaowocują. Zobacz jak i kiedy przycinać porzeczkę czarną aby cieszyć się ładnie uformowanym i obficie plonującym krzewem! Więcej... Zbiór porzeczki czarnej Czarna porzeczka owocuje w 3 roku od posadzenia, ale dużą ilość owoców daje dopiero w 4 roku uprawy. Zbiór rozpoczyna się w pierwszej połowie lipca, gdy owoce osiągną pełną dojrzałość. Po zerwaniu owoce utrzymują świeżość 2-3 tygodni. Odmiany porzeczki czarnej Odmian porzeczki czarnej jest naprawdę dużo ze względu na popularność tych owoców. Oto kilka bardziej znanych:Andega - samopylna, daje dużo owoców, odporna na mączniaka, owoce średnie, kwaśne i down - Odmiana porzeczki samopylna, daje dużo owoców średniej wielkości, słodkich i soczystych. Dobra odmiana na - kolejna samopylna odmiana porzeczki, duże słodkie owoce. Najlepiej smakuje na blanc - również samopylna, plenna, owoc średni i biały, niezbyt Robusta - Odmiana obcopylna, owoc duży i kwaśny, - Odmiana późna, dojrzewa pod koniec lipca. Wytrzymała na mróz, odporna na mączniaka i rdzę wejmutkowo-porzeczkową oraz średnio podatna na opadzinę liści. Plonuje obficie. Przeczytaj również: Porzeczka biała - odmiany, uprawa, sadzenie Porzeczka biała jest stosunkowo mało popularna, tymczasem dość dobrze nadaje się do warunków uprawy amatorskiej. Jej wymagania uprawowe są identyczne jak u porzeczki czerwonej, a owoce są bogatym źródłem witaminy C i wielu innych składników odżywczych. Nadają się do bezpośredniego spożycia jak i na przetwory, choć ich zabarwienie na pewno nie jest tak atrakcyjne jak w przypadku porzeczki czerwonej. Więcej... Porzeczka czerwona - odmiany, uprawa, sadzenie, cięcie Porzeczka czerwona jest krzewem doskonale nadającym się do uprawy amatorskiej w ogrodach przydomowych i na działkach. Jej owoce, zbierane w pełni lata, są doskonałym surowcem na przetwory domowej roboty - galaretki, dżemy, wina i soki. Do uprawy amatorskiej porzeczkę czerwoną predysponuje też większa mrozoodporność i mniejsza wrażliwość na choroby w porównaniu do porzeczki czarnej. Więcej... Krzewy owocowe w ogrodzie Planując nasadzenia w kwaterze sadowniczej nie sposób zapomnieć o krzewach owocowych, które nie są zbytnio wymagające w uprawie, a w podzięce za trud włożony w ich pielęgnację odwdzięczą się obfitym owocowaniem. Zobacz jakie krzewy owocowe są najłatwiejsze w uprawie oraz czym się kierować wybierając krzewy owocowe do ogrodu lub na działkę. Więcej... Opracowano na podstawie: Jean-Marie Polese, Uprawa krzewów owocowych, Wydawnictwo RM, Warszawa 2008, s. 56-65; Wielka ilustrowana encyklopedia roślin ogrodowych, Reader's Digest Przegląd Sp. z Warszawa 2004, s. 727-728. Fot.Przy wyborze odmiany porzeczki czarnej należy brać pod uwagę takie jej właściwości jak: odporność na choroby i szkodniki, plenność, pora dojrzewania owoców, przydatność przetwórcza odmiany i możliwości zbioru mechanicznego. Charakterystyka poszczególnych odmian: Deserowe odmiany amatorskie: "Ceres" (polska odmiana z rejestru)
wymagania glebowe i klimatyczne| sadzenie| odmiany| formy pienne| pielęgnacja| przycinanie| rozmnażanie| zbiór i przechowywanie| choroby i szkodniki Porzeczka czarna Porzeczka jest wieloletnim krzewem dorastającym do 2 metrów wysokości. Jej liście są duże, 3-5 klapowe, ciemnozielone. Na ich spodniej stronie znajdują się liczne, małe gruczoły, które wydzielają bardzo aromatyczne olejki eteryczne, nadające charakterystyczny zapach liściom porzeczki. Kwiaty pojawiają się w kwietniu lub maju. Są małe, zebrane w grona wielokwiatowe, o czerwonych płatkach. Starsze odmiany są obcopylne, co znaczy, że do zapylenia potrzebny jest pyłek innej odmiany, ale pojawia się już coraz więcej odmian samopylnych. Jadalną częścią porzeczki są owoce. Są to małe, czarne, słodkawe lub kwaskowate jagody, bardzo smaczne i zdrowe. Czarna porzeczka jest cennym źródłem witaminy C - zawiera jej najwięcej spośród wszystkich owoców, które możemy uprawiać w ogrodzie w naszej strefie klimatycznej. Zawiera również witaminy A, E i z grupy B. Jest również bogata w minerały, takie jak fosfor, potas i magnez, kwasy organiczne i garbniki. Dzięki zawartości pektyn redukuje poziom cholesterolu i obniża poziom cukru we krwi. Jest też bogatym źródłem antyoksydantów. Za jej właściwości antyoksydacyjne są odpowiedzialne głównie flawonoidy i kwasy fenolowe. Flawonoidy hamują powstawanie w organizmie toksycznych związków oraz spowalniają proces starzenia. Spośród flawonoidów są to między innymi antocyjany i rutyna. Antocyjany znajdują się w skórce, mają właściwości antybakteryjne. Rutyna ułatwia wchłanianie witaminy C, działa też korzystnie na naczynia krwionośne - wzmacnia je, a także zapobiega krwawieniom i żylakom. Ważna jest również należąca do grupy flawonów kwercetyna - wspomaga oczyszczanie dróg moczowych, działa również przeciwalergicznie. Kwasy fenolowe działają przeciwzakrzepowo i przeciwzapalnie. Owoce czarnej porzeczki wzmacniają też nasz układ immunologiczny, są więc przydatne w leczeniu przeziębień. Właściwości lecznicze mają również liście czarnej porzeczki. Przygotowane z nich napary przyspieszają wydalanie toksyn i regulują pracę nerek. Są naturalnym lekarstwem na trudno gojące się rany, a także na ukąszenia owadów, bo zawierają garbniki działające przeciwzapalnie i ściągająco na skórę oraz fitoncydy działające bakterio- oraz grzybobójczo. Porzeczki są bardzo smaczne. Najlepiej smakują świeżo zrywane z krzaków, ale można z nich również robić pyszne soki, dżemy i galaretki, a nawet domowe wino. Można je również mrozić. Jest dosyć łatwa w uprawie, warto wiec posadzić kilka krzaków czarnej porzeczki w swoim ogrodzie. Dzięki temu będziemy mogli cieszyć się smakiem tych zdrowych, wartościowych owoców zrywanych prosto z krzaka. Wymagania glebowe i klimatyczne Porzeczka najlepiej rośnie na glebach gliniastych i gliniasto-piaszczystych, lekko kwaśnych ( o pH 6,0-6,5). Nie jest jednak rośliną zbyt wymagającą, a jej uprawa powinna udać się na każdej glebie ogrodowej, pod warunkiem, że nie będzie zbyt wapienna. Lubi miejsca słoneczne, ale poradzi sobie również na stanowiskach półcienistych. Dobrze, jeśli miejsce przeznaczone pod jej uprawę jest osłonięte od wiatru, ponieważ nie jest do końca odporna na przemarzanie. Ponieważ niektóre odmiany kwitną dosyć wcześnie, już w kwietniu, na wiosenne przymrozki narażone są również jej kwiaty. Ziemia pod uprawę porzeczek powinna być starannie przygotowana, ponieważ krzewy będą rosły w jednym miejscu przez wiele lat. Warto przygotować ją wcześniej. Ważne jest dokładne oczyszczenie terenu z chwastów, zwłaszcza tych wieloletnich, jak perz, powój czy oset, gdyż później trudno będzie się ich pozbyć. W tym celu trzeba dokładnie przekopać glebę za pomocą wideł płaskozębnych, usuwając wszystkie kłaczą i korzenie chwastów. Należy też sprawdzić pH gleby za pomocą kwasomierza i w miarę potrzeb wykonać zabieg odkwaszania lub zakwaszania. Dobrze jest przed sadzeniem wzbogacić glebę w substancję organiczną - można użyć obornika (zarówno przekompostowanego, jak suszonego czy granulowanego), kompostu lub wermikompostu. Można też w sezonie poprzednim wysiać na nawóz rośliny zielone, na przykład gorczycę. Stosowane nawozy należy zawsze przemieszać z wierzchnią warstwą gleby za pomocą wideł lub szpadla. Sadzonki z doniczek możemy sadzić przez cały sezon wegetacyjny. Porzeczki z gołym korzeniem najlepiej sadzić jesienią, ponieważ szybko rozpoczynają wegetację i wiosną mogłyby nie zdążyć się ukorzenić. Jeśli nie zdążymy, wiosną sadźmy je najszybciej, jak to będzie możliwe, gdy tylko gleba rozmarznie i obeschnie. Krzewy sadzimy około 5-10 cm głębiej, niż rosły w szkółce. W ciągu lata z części pędów, które zostały przysypane ziemią, wyrosną nowe korzenie, więc dzięki głębszemu sadzeniu wzmacniamy system korzeniowy roślin. Po posadzeniu ziemię wokół roślin obciskamy i podlewamy. Sadzonki powinny być zdrowe i mieć co najmniej trzy pędy. Bezpośrednio po posadzeniu przycinamy je bardzo krótko, tuż nad ziemią, pozostawiając po 2-3 pąki. Z pozostawionych pąków i z szyjki korzeniowej wyrośnie kilka silnych pędów jednorocznych, które będą stanowiły szkielet krzewu. Aby krzewy miały wystarczającą ilość miejsca, a nam łatwo było zbierać owoce, powinny być posadzone w rządkach odległych od siebie o około 2 m, a między krzewami w rządku o 1,2 m. Można porzeczki sadzić również pojedynczo, nawet na rabatach mieszanych, w połączeniu z roślinami ozdobnymi. Odmiany Jest wiele odmian czarnej porzeczki, które możemy uprawiać w naszych ogrodach, więc możemy wybrać takie, które najbardziej nam odpowiadają. Różnią się one terminem owocowania, smakiem owoców, odpornością na choroby i przemarzanie. Do odmian uprawianych w naszym kraju należą między innymi: Triton, Titania, Tisel, Tiben, Ojebyn, Ceres czy Ruben. Formy pienne Oprócz popularnych, krzaczastych form porzeczek w sprzedaży są obecnie dostępne również formy pienne. Są one wyprowadzone w pień lub szczepione wysoko na pędzie. Takie krzewy z powodzeniem możemy uprawiać nawet w małych ogródkach, gdzie na duże krzaki nie byłoby miejsca. Możemy pod nimi posadzić inne rośliny, na przykład niskie byliny lub krzewinki okrywowe. Formy pienne można również uprawiać w donicach. Formy pienne pielęgnujemy tak samo, jak krzaczaste, podobnie przycinamy również koronę. Należy jednak w ich przypadku pamiętać, aby po posadzeniu wbić obok palik i przywiązać do niego porzeczkę. Korona może bowiem zbyt obciążać krzew i powodować jego przechylanie się lub nawet złamanie, zwłaszcza w okresie owocowania - jest wtedy sporo cięższa. Pielęgnacja Ściółkowanie Dobrze wpływa na wzrost i rozwój krzewów. Można ściółkować krzewy agrotkaniną, agrowłókniną lub wysypać korą sosnową. Porzeczka lubi wilgoć w glebie, a ściółka ogranicza parowanie wody i dłużej utrzymuje wilgotną glebę. Hamuje też wzrost chwastów. Odchwaszczanie Jeśli nie stosujemy ściółki, musimy zadbać o regularne odchwaszczanie gleby wokół krzewów. Możemy wyrywać je ręcznie lub użyć motyczki lub kultywatora, który dodatkowo spulchni glebę. Nawożenie Porzeczki w trakcie uprawy możemy zasilać nawozami organicznymi (obornik, kompost, wermikompost) lub mineralnymi. Pamiętajmy, że porzeczka jest wrażliwa na chlorki, więc stosujemy tylko nawozy ich nie zawierające. Można skorzystać z nawozów specjalnie przeznaczonych do nawożenia krzewów owocowych, które mają odpowiednio dobrane i zbilansowane składniki. Tutaj znajdziesz informacje o stosowaniu wieloskładnikowych nawozów mineralnych. Podlewanie Porzeczki mają dosyć duże wymagania wilgotnościowe. Możemy monitorować wilgotność gleby za pomocą wilgotnościomierza i w miarę potrzeb podlewać krzewy. Do podlewania najlepiej używać deszczówki, którą możemy zbierać w specjalnych beczkach czy pojemnikach. Trzeba jednak pamiętać, żeby nie zalać zbyt mocno roślin, ponieważ utrudnia to dostęp powietrza do korzeni i może spowodować ich uszkodzenie. Zasady prawidłowego podlewania roślin w ogrodzie Przycinanie Pierwsze cięcie porzeczek wykonujemy tuż po posadzeniu. Przez kolejne 2-3 lata krzewów można nie ciąć, a usuwać tylko pędy bardzo cienkie, połamane lub chore. Od czwartego roku , gdy krzewy już w pełni owocują, należy co roku wykonywać cięcie odmładzające. Porzeczka najlepiej owocuje na pędach jednorocznych i dwuletnich, zarówno tych, które wyrosły u podstawy krzewu, jak i będących bocznymi odgałęzieniami pędów starszych. Powinniśmy wycinać wszystkie pędy czteroletnie, a pozostawić na krzaku 4-6 najsilniejszych pędów jednorocznych, i po 3-5 pędów dwu- i trzyletnich. Za pomocą sekatora wycinamy całe pędy tuż nad ziemią. Cięcie możemy wykonać zaraz po zbiorach lub w terminie późniejszym - jesienią, zimą lub wczesną wiosną. Na bieżąco należy usuwać pędy leżące na ziemi, obumarłe, porażone przez choroby i szkodniki, a także nadmiernie zagęszczające krzew. Jeśli zdarzy nam się zaniedbać cięcie i krzew będzie nadmiernie zagęszczony i zaniedbany, trzeba jednorazowo usunąć nawet połowę pędów. Rozmnażanie Porzeczkę możemy rozmnażać za pomocą zdrewniałych sadzonek lub odkładów. W przypadku rozmnażania z sadzonek, pobieramy je jesienią. Wybieramy i wycinamy najsilniejsze pędy, które przechowujemy do wiosny w chłodnym, suchym miejscu, na przykład w piwnicy lub w zacienionym, osłoniętym miejscu na zewnątrz. Aby sadzonki przetrwały, najlepiej zadołować je w piasku, który musimy utrzymywać w ciągłej wilgoci. Sadzonki powinny mieć około 20 cm. Wiosną wkładamy je do gruntu tak, aby na powierzchni był widoczny najwyższy pąk. Przy rozmnażaniu z odkładów należy wybrać zdrowy, jednoroczny pęd, rosnący nisko nad ziemią. Przyginamy do go ziemi, zagłębiamy w wykopanym wcześniej płytkim rowku i przysypujemy ziemią. Pęd można przytwierdzić do podłoża za pomocą wygiętego drutu. Przed zasypaniem można pęd naciąć i posypać preparatem przyspieszającym ukorzenianie, tak zwanym ukorzeniaczem. Przez cały sezon należy regularnie podlewać odkłady. Jesienią sprawdzamy, czy wytworzyła się dostateczna ilość korzeni. Jeśli tak, odcinamy pęd od rośliny macierzystej i sadzimy go w nowym miejscu. Jeśli korzenie są zbyt małe, trzeba pozostawić pęd na kolejny sezon i odciąć go dopiero następnej jesieni. Zbiór i przechowywanie Zbiory najwcześniejszych odmian porzeczki rozpoczynamy zwykle w pierwszej połowie lipca. Zbieramy je, gdy osiągną pełną dojrzałość - co najmniej 95% owoców powinno mieć kolor typowy dla danej odmiany, a pozostałe 5% zmienić kolor z zielonego na różowy. Owoce zrywamy wraz z szypułkami, całymi gronami. Po osiągnięciu dojrzałości owoce mogą przez jakiś czas pozostawać na krzewach, zbieramy je wtedy do bieżącego spożycia. Nie należy jednak przetrzymywać ich na krzakach za długo, ponieważ wtedy łatwo zgniatają się w trakcie zbioru, a także obsypują się. Po zbiorze można przechowywać je przez kilka tygodni w chłodnym miejscu. Choroby i szkodniki Porzeczki są narażone na działanie różnego rodzaju chorób i szkodników. Do ich zwalczania używamy zwykle różnego rodzaju preparatów naturalnych lub chemicznych. Pamiętajmy, aby zawsze środki te stosować zgodnie z zaleceniami na etykiecie. Do najczęstszych chorób i szkodników czarnej porzeczki należą: Choroby: rewersja porzeczki czarnej antraknoza liści porzeczek biała plamistość liści porzeczek rdza wejmutkowo-porzeczkowa mączniak agrestu szara pleśń Szkodniki: wielkopąkowiec porzeczkowy przędziorek chmielowiec pryszczarek porzeczkowiak liściowy pryszczarek porzeczkowiec pędowy pryszczarek porzeczkowiak kwiatowy przeziernik porzeczkowiec zwójka różoweczka krzywik porzeczkowiaczek mszyce (porzeczkowa, porzeczkowo-czyściecowa) opuchlak truskawkowiec
Pij dwa razy dziennie na 1 szklankę. . Aby poprawić problemy przewodu pokarmowego, stosuje się wywar z liści dziurawca i czarnej porzeczki. Jest przygotowany z 1 łyżki. uzyskano zmieszane surowce ziołowe i 1 szklankę wrzącej wody. 15 min. gotuje się w łaźni wodnej i stosuje po schłodzeniu 1/3 szklanki trzy razy dziennie.
HOME BLOG Wszystko o roślinach leczniczych FILMY Menu Tematy na blogu Liść czarnej porzeczki- właściwości i zastosowanie Czarna porzeczka- systematykaRodzina: AgrestowateRodzaj: PorzeczkaGatunek: Porzeczka czarnaNazwyŁacińska: Ribes nigrumAngielska: BlackcurrantNiemiecka: Schwarze JohannisbeerePolskie nazwy: smrodynia, bździuch, świętojanki, pankracina, smorodzina, jagoda czarna, pękata smarglena, smargliny,Czarna porzeczka -występowaniePorzeczka występuje w Europie i Azji oraz Ameryce. Rośnie w klimacie umiarkowanym i chłodnym. W Polsce rośnie dziko w lasach olszowych i zaroślach, często jest uprawiana. Jest rośliną częściowo w ziołolecznictwie jest liść oraz owoc czarnej porzeczki. Surowiec pozyskuje się głównie z uprawy. W medycynie ludowej surowcem są pączki liściowe, a dawniej wykorzystywano również czarnej porzeczki- zastosowanieW Japonii ze względu na bogactwo składników mineralnych porzeczkę dodaje się do suplementów diety i jako składnik żywności funkcjonalnejLiście porzeczki dają żółty barwnik, z kolei z owoców pozyskuje się barwnik fioletowy Liść czarnej porzeczki- wartość odżywczaLiście porzeczki zawierają olejek eteryczny, w skład którego wchodzą: sabinen, fenol, β-naftol, α- pinen, geraniol, cynol, limonen. Liście są bogate w garbniki, kwasy organiczne, flawonoidy. Silne działanie przeciwutleniające liści porzeczki jest związane z zawartością pochodnych kwasu hydroksycynamonowego, kwasu chlorogenowego i innych kwasów wielofenolowych. Liście porzeczki to źródło wielu witamin: C, A, B, P, K, karotenoidów oraz soli mineralnych: boru, magnezu, żelaza, potasu, manganu, miedzi, wapnia, glinu, chromu. LIŚĆ CZARNEJ PORZECZKI DZIAŁANIE LECZNICZEWyciągi z liści porzeczki wywierają działanie przeciwzapalne i słabo ściągające oraz hamujące rozwój drobnoustrojów, tak więc czarna porzeczka pomaga w dolegliwościach jelitowych i biegunkach. Ponad to napary z liści stosuje się przy owrzodzeniach przewodu pokarmowegoNapary z liści zapobiegają zwapnieniom tętnic oraz ochrania naczynia krwionośneWyciągi z liści działają moczopędnie i są stosowane w schorzeniach dróg moczowych, pęcherza i nerek. Zaleca się je przy stanach zapalnych nerek, kamicy moczowej oraz obrzękachLiście wykazują działanie napotniePrzyspieszą wydzielenie toksyn z organizmuNapary z liści porzeczki pomagają wydalić nadmiar kwasu moczowego z organizmuCzarna porzeczka pomaga przy zatruciach oraz wspomaga pracę wątrobyLiście stosuje się w płukankach do jamy ustnej i gardłaOkłady z liści mają pomagać na migrenowe bóle głowyDziałanie moczopędne sprawia, że od wieków liście porzeczki były stosowane w leczeniu chorób reumatycznych i dnyOd wieków liście porzeczki przykładano na rany, wrzody oraz ugryzienia owadówRoślinę stosuje się w stanach zapalnych skóry i egzemachNapary z liści czarnej porzeczki hamują proces starzenia się skóryJest to także środek zapobiegający wypadaniu włosówLiście porzeczki pobudzają korę nadnerczyOdwar z liści, zmieszany z sokiem z owoców jest stosowany przy nieżytach górnych dróg oddechowych, kokluszu i chrypkach Dodaj komentarz Polecane blogi i strony BLOGI:Agnieszka MaciągMotywator dietetycznyPoradnik zdrowieInstytut Żywności i ŻywieniaNarodowe Centrum Edukacji Żywieniowej ŹródłaBiegański J.; Nasze zioła i leczenie się niemi (ziołolecznictwo); Stowarzyszenie Pracowników Księgarskich, 1931, str. 154-155 Czikow P., Łaptiew J.; Rośliny lecznicze bogate w witaminy; Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa 1987, str. 278-280 Górnicka J.; Biblioteka zdrowia, Leki z ogrodu; Agencja Wydawnicza Jerzy Mostowski, 2012, str. 99-100Górnicka J.; Apteka natury leksykon zdrowia; Agencja Wydawnicza Jerzy Mostowski 2005, str. 95, 164-166Kuźniewski E., Augustyn- Puziewicz J.; Przewodnik ziołolecznictwa ludowego; Wyd. II, PWN, Warszawa- Wrocław 1986, str. 96, 113 Lim T. K.; Edible medical and nonmedical plants; V4, Fruits; Springer 2012, str. 27-42Muszyński J.; Ziołolecznictwo i leki roślinne (fytoterapia); Wydawnictwo Prawnicze i Naukowe, Warszawa 1951, str. 110Ożarowski A.; Ziołolecznictwo- poradnik dla lekarzy; PZWL, wyd. III, Warszawa 1982, str. 225-226Senderski M. E.; Prawie wszystko o ziołach i ziołolecznictwie; Wyd. Mateusz E. Senderski; Podkowa Leśna 2016; str. 506-508Vocka G.; Rośliny lecznicze od A do Z, uprawa i pielęgnacja, zbiory i przechowywanie, działanie zdrowotne; Wydawnictwo Klub dla ciebie 2005, str. 82-83Monografie EMA ( Newsletter Instagram Facebook O Blogu Blog Naturalne zdrowie powstał kilka lat temu i ma on charakter informacyjny. Wszystkie wiadomości o zastosowaniu i właściwościach ziół oraz dietetyce i ziołolecznictwie zbieram w różnych książkach i na stronach internetowych. #zioła #zastosowanieziół #ziołolecznictwo #dietetyka #zdroweodżywianie #przyprawy #roslinylecznicze Musisz wiedzieć Informacje zamieszczone na stronie internetowej nie stanowią profesjonalnej porady medycznej ani instrukcji użycia. W żadnym wypadku treści zamieszczone na stronie internetowej nie mogą zastąpić konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Polub nas
Pielęgnacja czarnej porzeczki: przycinanie, przetwarzanie wrzątku pr (region Vladimir) Zwalczanie roztocza porzeczki na czarnej porzeczce i trunku z niej - moja rada; Czerwona porzeczka na działce - sadzenie i pielęgnacja, wskazówki i informacje zwrotne od rolnika; Domowy sos do porzeczek zrób to sam jest bardzo skuteczny!Strona główna / Sadownictwo / Przycinanie porzeczki czarnej. Jak i kiedy przycinać czarną porzeczkę? Przycinanie porzeczki czarnej jest jednym z najważniejszych zabiegów w uprawie tego krzewu. Celem cięcia jest pobudzenie porzeczki do produkcji młodych i silnych pędów, które obficie zaowocują. Cięcie porzeczki czarnej poprawia także jakość owoców oraz chroni krzewy przed chorobami i szkodnikami. Zobacz jak i kiedy przycinać porzeczkę czarną aby cieszyć się ładnie uformowanym i obficie plonującym krzewem! Jak i kiedy przycinać czarną porzeczkę? Kiedy przycinać porzeczkę czarną? Świeżo posadzone krzewy porzeczki czarnej przycinamy przed zimą, ponieważ porzeczka czarna ma bardzo silną zdolność ukorzeniania się późną jesienią, a nawet zimą (gdy ziemia nie jest zamarznięta). Jeżeli zdecydujemy się na przeczekanie zimy i cięcie młodych porzeczek wiosną, wykonujemy to możliwie jak najwcześniej, jeszcze przez ruszeniem wegetacji (najlepiej na przełomie lutego i marca). Tak wczesny termin przycinania jest konieczny, gdyż porzeczka czarna rozpoczyna wegetację bardzo wcześnie i charakteryzuje się szybkim rozwojem. Starsze krzewy porzeczki czarnej przycinamy regularnie od IV roku uprawy. Cięcie wykonujemy tuż po zbiorach (sierpień), jesienią (listopad) lub zimą (luty). Ostatecznym terminem cięcia porzeczek czarnych jest przedwiośnie (marzec), zanim zaczną rozwijać się pąki kwiatowe. Opóźnienie terminu cięcia kończy się zrzuceniem przez krzew pąków kwiatowych, a w konsekwencji znacznym obniżeniem plonu. Jak przycinać porzeczkę czarną? Późną jesienią, po posadzeniu krzewów porzeczki czarnej, przycinamy je bardzo krótko, tj. na 2-3 oczka nad ziemią. Zabieg ten pobudzi krzew do produkcji dużej ilości mocnych pędów. Przycięte pędy przysypujemy cienką (2-3 cm) warstwą lekkiej ziemi, aby zabezpieczyć je przez przemarznięciem. Miejsce cięcia można posmarować maścią ogrodniczą, np. Funaben 03 PA. Przez pierwsze 2-3 lata po posadzeniu porzeczka czarna nie wymaga cięcia. Usuwamy jedynie na bieżąco uszkodzone lub chore pędy. Od IV roku uprawy, po wejściu krzewów czarnej porzeczki w pełnię owocowania, corocznie wykonuje się cięcie odmładzające. Porzeczka czarna owocuje najobficiej na pędach jednorocznych i dwuletnich. Na krzewie nie powinno być pędów starszych niż trzyletnie, które są mało wartościowe, ze względu na słabe owocowanie. Zapamiętaj! Zasadą jest wycinanie czteroletnich pędów porzeczki czarnej, czyli takich które owocowały już trzy razy. Są one najgrubsze i mają ciemną korę. Nie zaleca się przycinania pozostałych pędów, ponieważ obniża to plonowanie. Przycinając porzeczkę czarną co roku wycinamy około 20% pędów. Usuwamy wszystkie pędy starsze niż trzy lata, uszkodzone oraz porażone przez choroby i szkodniki. Wycinamy również pędy pokładające się na ziemi, słabo pokryte pąkami, krzyżujące się ze sobą oraz sztywne, pionowe pędy wyrastające ze środka krzewu. Na krzewach pozostawia się 4-6 najsilniejszych pędów jednorocznych i po 3-5 dwu- i trzyletnich. Najobfitszy zbiór owoców zapewnimy sobie, jeżeli krzew będzie składał się z 15-20 sztuk pędów w wieku od jednego do trzech lat. Zbyt słabe cięcie krzewów czarnej porzeczki powoduje jego szybkie starzenie się. Pędy wycinamy nisko nad ziemią. U form piennych czarnej porzeczki zasada cięcia jest ta sama. Wszystkie pędy czteroletnie, chore i uszkodzone usuwamy tuż przy pniu. Wycinamy również wszystkie pędy, które odtykają ziemi lub rosną pionowo w górę, aby utrzymać odpowiednią formę korony. Nabierz pewności w przycinaniu roślin owocowych Jeżeli nie masz pewności jak wykonać cięcie lub po prostu boisz się to robić, pomoże Ci fantastyczna książka „Szkoła cięcia 2” poświęcona przycinaniu drzew i krzewów to druga część bestsellerowej książki „Szkoła cięcia”, w której Autorki Lucyna i Alicja Grabowskie w prosty i jasny sposób wyjaśniały tajniki cięcia roślin ozdobnych. Pierwszą książkę "Szkoła cięcia" za prosty język i wyraźne, dokładne rysunki pokochali posiadacze ogrodów w całej Polsce. Książka szybko stała się bestsellerem - 20 tysięcy sprzedanych egzemplarzy! „Szkoła Cięcia 2” sprawi, że nabierzesz pewności w przycinaniu drzew i krzewów owocowych i nauczysz się tak ciąć rośliny, aby rosły zgodnie z Twoimi oczekiwaniami oraz obficie owocowały. Po lekturze tej książki prawdopodobnie całkowicie zmieni się Twoje podejście do cięcia roślin! Przeczytaj również: Porzeczka czarna - właściwości, uprawa, odmiany Porzeczka czarna jest krzewem owocowym powszechnie uprawianym w ogrodach przydomowych i działkowych. Owoce porzeczki czarnej mają liczne właściwości zdrowotne i doskonale nadają się na przetwory. Sukces w uprawie porzeczki czarnej zależy przede wszystkim od zapewnienia roślinie odpowiednich warunków na stanowisku uprawy oraz wyborze odpowiedniej odmiany do uprawy amatorskiej. Więcej... Uprawa porzeczki Porzeczki to jedne z najbardziej popularnych krzewów owocowych, jakie uprawiane są w naszych ogrodach. Zbierane latem owoce porzeczek można wykorzystywać do przetworów, wypieków lub jeść na surowo. Wszechstronność zastosowania tych owoców sprawia, że warto jest posiadać choć kilka krzaczków porzeczki w swoim ogrodzie. Jednak zanim je posadzimy, warto jest zapoznać się z odmianami porzeczek oraz zasadami ich uprawy i pielęgnacji. Więcej... Choroby agrestu i porzeczek Choroby agrestu i choroby porzeczek co roku stwarzają ogromne problemy w uprawach tych krzewów na terenie ogrodów działkowych oraz w ogrodach przydomowych. Wszystkie krzewy porzeczki mogą być atakowane przez kilka różnych chorób liści porzeczki, a dla porzeczki czarnej i agrestu zagrożenie stanowi też mączniak amerykański. Zobacz opisy i zdjęcia jak rozpoznawać choroby agrestu i porzeczek oraz poznaj sposoby na zwalczanie tych chorób. Więcej... Opracowano na podstawie: J. Danek, Wiosenne cięcie krzewów jagodowych, Działkowiec nr 3 (679), str. 50; A. Mika, Czas na cięcie porzeczek i agrestu, Owoce Warzywa Kwiaty, Nr 6/2011. Fot.Liść Porzeczki na Allegro.pl - Zróżnicowany zbiór ofert, najlepsze ceny i promocje. LIŚĆ CZARNEJ PORZECZKI 100G FactoryHerbs gryzoń Tivo Liście Porzeczka czarna, do prawidłowego wzrostu i plonowania wymaga dość intensywnej ochrony przed szkodnikami. Jednak trzeba pamiętać, że zwalcza się je tylko wtedy, kiedy zagrażają uprawie. W pierwszej części tego artykułu omówione zostały wielkopąkowiec porzeczkowy, przędziorek chmielowiec oraz pryszczarki. [envira-gallery id=”41383″] Przeziernik porzeczkowiec (Synanthedon tipuliformis) to motyl, długości około 12 mm, o skrzydłach rozpiętości 17-21 mm (fot. 1). Uszkodzenia powodują gąsienice — białoróżowe, z brązową głową, dorastające do 30 mm (fot. 2). Żerują one w rdzeniu najmłodszych pędów porzeczki czarnej, kolorowej, i agrestu. Uszkodzone pędy są osłabione, słabiej plonują, zwykle wcześniej zasychają (fot. 3), a także łatwo się wyłamują. Zimują gąsienice w pędach. Wiosną przepoczwarczają się w przygotowanym otworze wylotowym. Poczwarka przebija skórkę pędu i wylatuje motyl. Lot motyli rozpoczyna się zwykle w drugiej połowie maja i trwa do końca lipca, a nawet początku sierpnia. Samice składają jaja na jednorocznych pędach, w pobliżu pąków, zaś wylęgłe gąsienice wgryzają się do pędu, żerują w rdzeniu i pozostają do wiosny następnego roku. Straty w plonie są zależne od liczby uszkodzonych pędów jednorocznych, na których byłoby owocowanie w następnym roku. Coraz częściej przeziernik niszczy znaczną liczbę pędów. Zwalczanie konieczne jest na zagrożonych plantacjach. Optymalny termin najlepiej ustalić odławiając samce w pułapki feromonowe (wykres). Zabiegi zwalczające wykonuje się w okresie intensywnego lotu motyli, zwykle na początku i w połowie czerwca, oraz – jeśli jest taka potrzeba – tuż po zbiorze owoców. Niestety, zgodnie z obowiązującym programem ochrony roślin sadowniczych, do zwalczania przeziernika porzeczkowca na porzeczce czarnej w rejestrze pozostały tylko środki z grupy pyretroidów – Fastac 100 EC (0,23 l/ha) i inne zalecane także do zwalczania pryszczarka porzeczkowca pędowego. Zwykle te dwa szkodniki zwalcza się jednocześnie. Krzywik porzeczkowiaczek (Lampronia capitella) Owad dorosły to niewielki motyl, którego gąsienice wczesną wiosną, zwykle w końcu marca, w okresie nabrzmiewania i pękania pąków wgryzają się do nich. W wydrążonych otworach wejściowych widoczne są jasnozielone, gruzełkowate odchody. W tym czasie gąsienice są bardzo małe, długości około 2 mm, czerwone, z czarną głową. W miarę wzrostu gąsienice stają się zielone (fot. 4), a dorastają do około 10 mm. Wyjadają one wnętrze pąka, pozostawiając jedynie łuski zewnętrzne. Gąsienica może zniszczyć 4–7 sąsiednich pąków. W okresie kwitnienia porzeczki kończy żerowanie i przepoczwarcza się. Motyle pojawiają się w maju. Pąki uszkodzone przez krzywika zasychają powodując ogołacanie się pędów. Straty w plonie są skorelowane z liczbą uszkodzonych pąków, lokalnie krzywik niszczył nawet 50–90% pąków. Jednak na wielu plantacjach pąki nie rozwijają się także z innych powodów. Mogą to być przemarznięcia słabo wykształconych i niedożywionych pąków, po zbyt wczesnym opadnięciu liści (np. na skutek żerowania szkodników lub porażenia przez patogeny). Pąki utworzone w kątach takich liści są słabe i wiosną nie rozwijają się. Dość często przyczyną jest szara pleśń (z pąków, które nie rozwijały się izolowano zarodniki grzyba Botrytis cinerea). Zwalczanie krzywika jest konieczne tylko tam, gdzie faktycznie on występuje. Zabieg należy wykonać w okresie pękania pąków i ewentualnie powinno się powtórzyć po około 2 tygodniach, jeśli obserwuje się gąsienice szkodnika. Jednak zgodnie z aktualnym programem ochrony, do zwalczania krzywika porzeczkowiaczka można zastosować tylko preparat z grupy pyretroidów np: Sherpa 100 EC (0,375 l/ha) lub Bulldock 025 EC (0,6 l/ha). Konieczne jest dokładne pokrycie cieczą użytkową pędów, po których wędrują gąsienice. Mszyce to pluskwiaki równoskrzydłe. Mszyce powodują szkody bezpośrednie – wysysają soki roślinne, ogładzają, roślinę, wprowadzają do tkanek substancje enzymatyczne, a te wywołują deformacje wierzchołków pędów i liści (fot. 5), kwiatostanów oraz szkody pośrednie – mszyce są wektorami wirusów, powodujących choroby wirusowe, a nie ma możliwości ich zwalczania. Zapobieganie tym chorobom to zdrowy, kwalifikowany materiał nasadzeniowy, wolny od wirusów i przenoszących je szkodników, oraz systematyczna obserwacja i zwalczanie mszyc, skoczków i innych wektorów wirusów. Wiosną, przed kwitnieniem porzeczki czarnej, na dolnej stronie najmłodszych liści żeruje mszyca porzeczkowo-czyściecowa, jasnokremowa lub jasnożółta, błyszcząca, owalna, wielkości około 2 mm. Na porzeczce rozwijają się 3-4 pokolenia, a następnie przelatuje ona na żywiciela wtórnego (czyściec i jasnota), a jesienią wraca, aby złożyć jaja zimujące. Są one owalne, czarne, błyszczące, umieszczone najczęściej w kątach pąków. Uszkodzenia widoczne są na górnej stronie zasiedlonych liści porzeczki (fot. 6), są to nieregularne wybrzuszenia, zwane też galasami, deformacje i przebarwienia, koloru od żółtawego do czerwonego. Bardziej jaskrawe przebarwienia i deformacje pojawiają się wtedy, kiedy zaatakowane są najmłodsze liście. Uszkodzenie licznych liści zmniejsza asymilację, co ma wpływ na wzrost i plonowanie krzewów. Podczas kwitnienia porzeczki wierzchołki pędów zasiedla np. mszyca porzeczkowa, długości około 2 mm, granatowozielona, z jasnym nalotem woskowym (fot. 7). Żeruje na dolnej stronie najmłodszych liści i niezdrewniałych wierzchołkach pędów Uszkodzone liście i pędy zwijają się i skręcają. Wzrost pędów jest silnie zahamowany. Mszyca ta jest wektorem wirusów. Wczesną wiosną pąki, najmłodsze liście i wierzchołki pędów porzeczki są zasiedlane przez mszycę agrestowo- -mleczową. Jest ona zielona lub żółtozielona, wielkości 2,5-3 mm. Mszyca rodzi liczne larwy i szybko następuje powiększanie koloni. Rozwojowi mszyc sprzyja ciepłe i wilgotne powietrze. Późną wiosną mszyca przelatuje na mlecz, a jesienią wraca na porzeczkę. Mszyca ta może przenosić wirusy. Na porzeczce mogą występować także np. mszyca porzeczkowo-mleczowa, mszyca porzeczkowo-sałatowa, mszyca agrestowa, które wysysają soki, powodując chlorozę liści, deformację opanowanych liści i pędów. Mszyca agrestowa jest również wektorem wirusów. Zwalczanie mszyc na porzeczce wykonuje się tylko na zasiedlonych plantacjach. Lokalnie potrzebne bywa zwalczanie mszycy porzeczkowo-czyściecowej przed kwitnieniem porzeczki, a po kwitnieniu zwalczanie mszycy porzeczkowej, porzeczkowo-mleczowej i innych, żerujących na wierzchołkach. Do zwalczania mszyc przed kwitnieniem zaleca się preparat Pirimor 500 WG (0,75 kg/ha) i Actara 25 WG – 0,1 kg/ha, z zachowaniem okresu prewencji dla pszczół. Po kwitnieniu można także zastosować Calypso 480 SC (0,1–0,15 l/ha). 2, 4-7 G. Łabanowski fot. 3 B. Łabanowska
Owoce porzeczki pojawiają się na gałęziach, które nie osiągnęły wieku 4 lat. Z biegiem czasu kultura przestaje przynosić owoce. W takim przypadku musisz wykorzenić krzak i zasadzić nowy. Możesz spróbować uratować roślinę, odmładzając i karmiąc. Być może w przyszłym roku porzeczki znów przyniosą dobre zbiory.
Zdrowe zakupy Spis treści Właściwości lecznicze porzeczki czarnej Owoce porzeczki są cennym elementem diety ze względu na dużą zawartość takich substancji jak witamina C, związki fenolowe i minerały, spośród których wiele działa antyoksydacyjnie. Dzięki temu warto sięgać po te jagody w celu wzmocnienia układu odpornościowego oraz zmniejszenia ryzyka otyłości i przewlekłych chorób dietozależnych, np. układu krążenia i cukrzycy, a nawet nowotworów1. Z kolei głównymi związkami zawartymi w pąkach porzeczki czarnej są olejki eteryczne, charakteryzujące się silną aktywnością przeciwbakteryjną i przeciwgrzybiczą, a także przeciwutleniające i przeciwzapalne fenole (rutyna, epikatechiny i kemferole). Olej z nasion może być dobrym źródłem nienasyconych kwasów tłuszczowych, tokoferoli i steroli znanych z przeciwmiażdżycowej i przeciwnowotworowej aktywności. I wreszcie ekstrakty z liści ze względu na dużą zawartość różnorodnych związków fenolowych i olejków eterycznych mają właściwości przeciwutleniające oraz unikatowy skład kwasów tłuszczowych o potencjalnej aktywności przeciwnowotworowej, przeciwzapalnej i przeciwdrobnoustrojowej2. Olej z nasion czarnej porzeczki pomaga obniżyć poziom cholesterolu Porównano wpływ oleju z nasion porzeczki czarnej (3 g) i oleju rybnego (2,8 g) na lipidogram kobiet. Suplementację prowadzono codziennie w 2 cyklach po 4 tygodnie. Spożywanie oleju z nasion porzeczki spowodowało korzystne zmiany lipidogramu, wzrost poziomu wielonienasyconych kwasów tłuszczowych oraz obniżenie stężenia cholesterolu LDL we krwi3. Podobnie w badaniach na królikach wykazano, że antocyjany ekstrahowane z czarnych porzeczek istotnie zmniejszają stężenie całkowitego cholesterolu, LDL oraz VLDL4. Wyciąg z liści czarnej porzeczki dobry na RZS Ekstrakt z liści porzeczki czarnej wykazuje działanie w badaniach modelowych obrzęku kończyny indukowanego karageniną u szczurów. Jego aktywność farmakologiczną porównywano z działaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych – w przeciwieństwie do nich nawet po długotrwałym stosowaniu roślinny surowiec nie powodował zmian krwotocznych5. Wyciąg z liści porzeczki czarnej wykazuje największe zdolności przeciwzapalne (w porównaniu z ekstraktami z pąków i owoców)6. Jednak u 30 pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów (RZS) również stosowany przez 3 miesiące wyciąg z pąków poprawił ich stan na tyle, że można było zmniejszyć dawki leków z grupy NLPZ7. Właściwości bakteriobójcze i przeciwgrzybicze czarnej porzeczki Olejki eteryczne z pąków porzeczki czarnej mają bardzo silne działanie hamujące wzrost mikroorganizmów, takich jak bakterie Acinetobacter, Escherichia coli, Pseudomonas aeruginoasa i Staphylococcus aureus. Jeszcze silniej oddziałują na grzyby, takie jak Aspergillus niger i Candida albicans8. Czarna porzeczka dobra na grypę W badaniu z udziałem ludzi wyciąg z porzeczki czarnej zapobiegał wnikaniu wirusa grypy do komórek gospodarza9. Ponadto bogaty skład surowców ( wysoka zawartość witaminy C) pozwala wzmocnić odporność, co daje efekt profilaktyczny. Czarna porzeczka a cukrzyca U ludzi czarna porzeczka korzystnie wpływa na glikemię poposiłkową. W badaniu z udziałem 20 zdrowych kobiet po posiłku składającym się z białego pieczywa spożycie 150 g owoców zmniejszało zapotrzebowanie na insulinę10. Czarna porzeczka wspomaga leczenie alergii W randomizowanym badaniu z podwójnie ślepą próbą z udziałem 28 Japończyków wykazano skuteczność polisacharydu z porzeczki czarnej (CAPS) w leczeniu kataru siennego u osób z IgE-zależną alergią na cedr. CAPS zmniejszał nasilenie takich objawów alergii, jak kichanie, katar, przekrwienie błony śluzowej nosa i świąd oczu11. Czarna porzeczka pomaga w leczeniu jaskry i zaćmy Antocyjany z porzeczki czarnej normalizują stężenie endoteliny-1 u osób z jaskrą, co może poprawiać hemodynamikę krążenia w gałce ocznej i tym samym hamować rozwój choroby. Ponieważ związki te – jak wykazano – kumulują się w tkankach oka, mogą też być skuteczne w leczeniu niektórych schorzeń narządu wzroku, np. jaskry lub krótkowzroczności12. Zastosowanie porzeczki czarnej Napar z czarnej porzeczki Łyżkę liści rośliny zalej szklanką wrzątku, trzymaj pod przykryciem 15 min, odcedź. Pij 2-3 razy dziennie po szklance naparu jako środek przeciwgorączkowy. Odwar 5 dag liści zalej litrem wody i trzymaj na bardzo małym ogniu przez 30 min, nie dopuszczając do wrzenia. Przecedź i ciepłym odwarem zwilż gazę. Przykładaj takie kompresy na owrzodzenia. Kompot z suszonej porzeczki 2 łyżki suszu zalej szklanką wrzątku i trzymaj pod przykryciem w stanie bardzo łagodnego wrzenia 5 min, a następnie 10 min zaparzaj. Pij 3 razy dziennie po szklance płynu. Nalewka z porzeczki Umyj dokładnie 1 kg owoców. By uniknąć goryczki, usuń z nich ogonki. Wsyp do dużego naczynia, lekko rozgnieć, by wypuściły odrobinę soku, pozostawiając jednak 1/3 owoców w niezmienionym stanie. Następnie dodaj ok. 30 dag cukru i zalej całość 0,5 l wódki 40% i 0,5 l spirytusu. Odstaw na 2 tygodnie w ciemne, ciepłe miejsce. Codziennie wstrząsaj słojem, a po upływie odpowiedniego czasu odcedź płyn od owoców, po czym rozlej do butelek lub karafek, filtrując dodatkowo ciecz bardzo gęstym sitkiem. Nalewkę można spożywać po upływie 2 miesięcy. Oczyszcza, poprawia procesy trawienia, wzmaga odporność i niweluje procesy zapalne. Kąpiel Zalej 500 g pąków, gałązek i liści ok. 3-4 l wrzącej wody i gotuj przez 30 min. Następnie zaparzaj przez 10 min, przecedź i wlej wywar do wanny z wodą o temperaturze ok. 37°. Taką aromatyczną, 10-minutową kąpiel możesz brać co drugi dzień przez. ok. 3 tygodnie, aby złagodzić stany zapalne i odżywić skórę. Maseczka z czarnej porzeczki 2 łyżki owoców porzeczki czarnej rozgnieć lub zmiksuj. Dodaj 2 łyżki twarogu i 1 łyżkę oleju z pestek malin. Gotową maseczkę nałóż na twarz. Po ok. 15 min zmyj ciepłą wodą. Porzeczki i olej z pestek malin rozprawią się z przebarwieniami, a twaróg odświeży, rozjaśni i nawilży cerę. Wino z pączków porzeczki czarnej Ok. 20 dag pączków zmiel i zwilż spirytusem. Po 10 min zalej 100 ml białego lub czerwonego wina (nie więcej niż 12% alkoholu) w temperaturze ok. 40°. Odstaw na tydzień, a po tym czasie przecedź. Stosuj 1-2 łyżkę dziennie w stanach osłabienia lub w okresie rekonwalescencji. Ciekawostki na temat porzeczki czarnej Występowanie: pochodzi z obszarów Europy i Azji o umiarkowanym klimacie, w Polsce rośnie w stanie dzikim na całym niżu i w pasie wyżyn. Jest również pospolicie uprawiana. Surowiec: pąki (Ribis nigri folliculos germinaret), nasiona (R. nigri semina), liście (R. nigri folium), owoce (R. nigri fructus). Pora zbioru: najlepszy moment na pozyskiwanie pąków to okres późnej zimy i wczesnej wiosny (styczeń-marzec). Młode liście bez przebarwień powinno się zbierać w okresie kwitnienia (kwiecień-maj), a owoce w lecie (w lipcu i sierpniu). Ważne: czarnej porzeczki nie powinny stosować osoby zmagające się z zakrzepicą, chorobą wrzodową lub zapaleniem żołądka, nadkwaśnością oraz zapaleniem wątroby. Nie należy też łączyć jej z aspiryną. Bibliografia J. Ocul. Pharmacol. Ther. 2013; 29 (5):480-487; J. Agric. Food Chem. 2004; 52(24):7264-7271 Żywność. Nauka. Technologia. Jakość 2018;25,2(115):24-33 J. Nutr. Biochem. 2005; 16(6):353-359 Mol Nutr Food Res 2005; 49:301-308 J. Ethnopharmacol. 1989; (1-2):91-98 J. Agric. Food Chem. 2011; 59 (9):4763-4770 Studia Universitatis “Vasile Goldiș”, Seria Știinţele Vieţii, 2010; 20(3):45-47 Farmacia 2010; 58(6):P735-747 Plos One 2013, 8(5): 1-10; Fukushima J Med Sci 2013, 59:35-38 J Nutr 2013; 143(4):430-436 J Ocul Pharmacol 2013; 29:480-487; Food Sci Technol Int 2013; 48:715-726 Probl Hig Epidemiol 2016; 97(1):14-23 Spis treści Właściwości lecznicze porzeczki czarnej Zastosowanie porzeczki czarnej Ciekawostki na temat porzeczki czarnej Autor publikacji: ARTYKUŁ UKAZAŁ SIĘ W: O Czym Lekarze Ci Nie Powiedzą 2/2021
Olej z pestek czarnej porzeczki zimnotłoczony nieoczyszczony czyli tłoczony na zimno. Olej ten charakteryzuje się wysoką zawartością tłuszczów nienasyconych, kwasów tłuszczowych omeg-3 oraz obecność kwasu gammalinolenowego GLA, a także witaminą E.
Porzeczka czarna (Ribes nigrum) – krzew z rodziny agrestowatych o dużych, ciemnozielonych liściach oraz licznych, czarnych owocach. Roślina ta naturalnie rośnie w Europie Środkowej i Północnej oraz w Azji Zachodniej. Obecnie uprawiana jest w różnych zakątkach świata ze względu na swoje słodko-kwaśne owoce. W zielarstwie cenione są również jej liście. Zawierają one szereg ważnych składników aktywnych: garbniki, rutynę, kwasy organiczne, olejek eteryczny i sole mineralne i są szeroko wykorzystywane w medycynie naturalnej. Dawniej po napary z liści czarnej porzeczki sięgano głównie w przypadku osłabienia układu moczowego. Obecnie zalecane są podczas detoksykacji. Liście porzeczki zwiększają potliwość ciała oraz ilość wydalanego moczu. Ponadto pomagają podnieść naturalną odporność oraz dbają o prawidłowe trawienie. Co ciekawe, są one bardziej aromatyczne niż owoce. Napary z nich to wspaniała uczta smakowo-zapachowa. Właściwości prozdrowotne: Wspiera naturalną odporność – wspomaga mechanizmy obronne wobec bakterii, wirusów i grzybów. Wzmaga procesy oczyszczania organizmu: zwiększa potliwość ciała oraz ilość wydalanego moczu. Dba o prawidłowe trawienie. Składniki: Liść czarnej porzeczki 100%. Czarna porzeczka – liście pochodzące z tradycyjnych upraw. Produkt najwyższej jakości! Kraj pochodzenia: Polska. Zalecany sposób użycia: Napar: 1 łyżkę liści zalać szklanką wrzącej wody, parzyć 20 minut pod przykryciem, przecedzić. Sposób przechowywania: Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci! Przechowywać w suchym i chłodnym miejscu. Chronić przed bezpośrednim światłem słonecznym.
⭐ Ocena najlepszych odmian czarnej porzeczki dla regionu moskiewskiego według ekspertów i opinii ogrodników. Ocena plonu, wymagań pielęgnacyjnych, mrozoodporności, wyglądu i smaku.
Porzeczka czarna (Ribes nigrum) jest krzewem jagodowym należącym do rodziny agrestowatych (Grossulariaceae). W środowisku naturalnym występuje w Europie (w tym w Polsce) oraz w Azji. Ponadto jest szeroko rozpowszechniona zarówno na profesjonalnych plantacjach jak i w przydomowych ogrodach. Krzew dorasta do 2m wysokości (o ile nie jest cięty). Posiada szeroki, rozłożysty pokrój. Ma tendencję do wytwarzania licznych pędów u nasady. Wytwarza dłoniaste 3-5klapowe liście. Kwiaty są drobne, żółtawe, niepozorne, zebrane po kilka w grona. Porzeczka kwitnie od kwietnia do maja. Latem (najczęściej w lipcu) zawiązuje kwaskawe, czarne jagody. Cała roślina wydziela specyficzny, intensywny zapach. Wymagania i uprawa Porzeczkę powinno się uprawiać w miejscach słonecznych – najlepiej na wystawie południowej lub zachodnio-południowej. Wtedy wytwarza bardziej słodkie owoce (niż okazy rosnące na stanowiskach zacienionych), a ponadto kwiaty są mniej podatne na uszkodzona przez przymrozki i chłodne temperatury. Preferuje gleby żyzne, próchnicze, zasobne w składniki pokarmowe, lecz jednocześnie przepuszczalne. Nie lubi podłoży podmokłych i gliniastych. Prawidłowy odczyn gleby wynosi 6,0-6,5. Można je sadzić (jesienią – optymalnie na przełomie października i listopada - lub wiosną) na redlinach. Podłoże warto wcześniej wzbogacić obornikiem i roślinami na nawóz zielony. Głębokość sadzenia ustala się w taki sposób, aby szyjka korzeniowa znajdowała się ok. 5cm ponad poziomem gruntu. Odległość sadzenia wynosi 1,5 metra (między rzędami powinna być większa, np.: 1,8m). Porzeczkę po posadzeniu należy skrócić do 2-3 oczka, aby pobudzić wytwarzanie pędów bocznych. Roślina w czasie susz i w okresie zawiązywania owoców wymaga regularnego podlewania. Przez cały okres uprawy należy zadbać o likwidację chwastów. W uprawach amatorskich warto stosować ściółkę okrywającą, która ograniczy wyparowywanie wody z gleby i wzrost roślin niepożądanych. Od drugiego roku (przez kilka kolejnych) porzeczkę przycina się na wys. 40-50cm pozostawiając 4-6 pędów jednorocznych i 2-3 pędów dwuletnich. U starszych krzewów przycina się głównie pędy chore, uszkodzone, wrastające do wnętrza korony i nadmiernie pokładające się. Formy pienne powinno się palikować. Co roku porzeczki należy zasilać nawozami azotowymi, dawki najlepiej rozłożyć „na raty”. Zwykle podaje się 80-120 kg N/ha. Z chorób porzeczce czarnej najbardziej zagraża amerykański mączniak agrestu, zamieranie pędów, antraknoza, rewersja czarnej porzeczki i rdza porzeczkowo-wejmutkowa, ze szkodników wielkopąkowiec porzeczkowy, mszyce i przezierniki. Zastosowanie Czarną porzeczkę uprawia się ze względu na jej cenne jadalne owoce (na sprzedaż lub potrzeby własne). W 100g owoców znajduje się prawie 180mg witaminy C (kilkukrotnie więcej niż w przecenianych cytrusach). To dobry „środek” na przeziębienie, grypę i ogólne zwiększenie odporności organizmu. W ziołolecznictwie wykorzystywane są także liście (rzadziej) do leczenia dróg moczowych. Czarna porzeczka często służy do produkcji dżemów, soków, win i nalewek. W ogrodzie można ją wykorzystać do tworzenia naturalnych niskich żywopłotów (np.: z porzeczką krwistą, dziką różą, aronią). Zdjęcia: Bernt Fransson
Na wierzch słoja układamy liście chrzanu, wiśni i porzeczki oraz koper. Sól rozpuszczamy w 1l ciepłej wody. Zalewamy ogórki tak aby były całkowicie przykryte płynem. Słoiki zakręcamy. Ogórki są gotowe do jedzenia już po 2 dniach ale jeśli ktoś lubi mocniej ukiszone musi poczekać około tygodnia.
Kasztanowiec zwyczajny jest drzewem obfitym w surowce zielarskie. W zależności od pory roku pozyskujemy korę, młode gałązki, pączki, kwiaty, liście, a także owoce i nasiona, zwane kasztanami. Początek maja to idealny czas, by sięgnąć po kwiaty kasztanowca oraz po liście. Powinniśmy je zbierać na początku i w pełni kwitnienia, czyli właśnie teraz! Chciałabym, byście wykorzystali okazję, zebrali surowce i zrobili swoje własne fitoterapeutyki. Zbiera się całe kwiatostany oraz liście. Surowce suszy się w temp, do 40o C. Liście należy przechowywać w opakowaniach nieprzepuszczających światła, a suszyć w ciemnym miejscu. Zawarte w nich fitochinony ( w tym witamina K2 MK4) są bardzo wrażliwe na rozkład pod wpływem światła. Dlaczego warto po nie sięgnąć? Są zasobne we flawonoidy, które uszczelniają naczynia krwionośne, działają regenerująco na żyły oraz przeciwzapalnie. Liście obfitują w kumaryny (eskulina, fraksyna, fraksetyna, eskuletyna, skopolina, skopoletyna), fitochinon (witamina K), kw. foliowy i wit. C, flawonoidy (kwercetyna, kwercytryna, kemferol, rutyna, astragalina), garbniki, alantoina, kwas alantoinowy, małe ilości katechin. Kwiaty, podobnie, zawierają bogactwo kumaryn (eskuletynę, eskulinę, skopoletynę, fraksetyna), bioflawonoidy (rutynę, pochodne kwercytyny i kemferolu, astragalinę), garbniki, sole mineralne, fenolokwasy i karotenoidy! Wyciągi z liści i kwiatów kasztanowca, dzięki zawartym składnikom, hamują koagulację krwi, wzmacniają tonus żył i stymulują przepływ krwi. Wzmacniają oraz uszczelniają naczynia krwionośne, pobudzają regenerację tkanek, np. gojenie ran. Wykazują silne właściwości K wyrównuje krzepliwość krwi. Dzięki zawartości wymienionych składników, przetwory zielarskie przygotowane z kwiatów kasztanowca będą działały przeciwobrzękowo, przeciwzakrzepowo i przeciwzapalnie oraz pobudzająco na mikrokrążenie. Kwiat kasztanowca wzmocni nasze naczynia krwionośne i usprawni krążenie krwi. Przetwory hamują rozwój miażdżycy. Kasztanowiec wskazany jest również przy występowaniu zastojów żylnych, żylaków, zakrzepowym zapaleniu żył, hemoroidach, trądziku różowatym, chorobach skóry, obrzękach, zastojach limfy i krwi, stanach zapalnych przewodu pokarmowego, stanach zapalnych oczu, nadmiernych krwawieniach menstruacyjnych, krwotokach z nosa, a także przy zaparciach, biegunkach, chorobach nerek i wątroby oraz chorobach zakaźnych. Kwiaty stosujemy również w obrzękach płuc, w obrzękach mózgu, w obrzękach podskórnych, w zapaleniu ścięgien, Wyciągi z nich poprawiają krążenie mózgowe, obwodowe i wieńcowe oraz wspierają odtruwanie organizmu Wyciągi z kwiatostanu: Intrakt kwiatowy: sporządzamy na winie wytrawnym – 100 g świeżych kwiatów zalać 500 g gorącego wina czerwonego. Świeżą zmieloną masę roślinną zalać alkoholem o temperaturze 80o C, macerować 14 dni, przefiltrować. Taki intrakt można zażywać 2 razy dziennie po 15 ml lub 1 raz dziennie po małym kieliszeczku na dobrze krążenie krwi. Napar: 1 łyżki kwiatów suchych lub świeżych zalać 1 szklanką wrzątku, zaparzać pod przykryciem przez 20-30 minut, wypijać 2 razy dziennie po 1 szkl. przez 3-4 tygodnie, następnie zrobić min. 1 tydzień przerwy. Wyciągi z liści: Intrakt z kwiatów i liści: sporządzamy na winie wytrawnym jak wyżej. Napar: 1 łyżkę stołową liści zalać 1 szklanką wrzącej wody, parzyć pod przykryciem przez 20-30 minut, przecedzić. Wypijać 1 litr naparu małymi porcjami w ciągu dnia, przez 3-4 tygodnie, następnie zrobić min. 1 tydzień przerwy. Sproszkowane liście: liście wysuszyć i zmielić na proszek. Przechowywać w ciemnym opakowaniu, bez dostępu światłą. Spożywać 3 razy dziennie po pół łyżeczki od herbaty, dobrze popijając. Nalewka kasztanowcowa – pół szkl. suchych liści i kwiatów, zwilżyć wodą, odstawić na 15 min w celu witalizacji, po czym zalać 400 ml wódki; wytrawiać 14 dni; przefiltrować. Do wykonania nalewki warto użyć świeżych części rośliny w ilości 1 szk. na 0,5 l wódki. Nalewkę można stosować wewnętrznie po rozcieńczeniu i zewnętrznie do nacierania. Źródła: Elżbieta Zielińska, Xsięga Zielarska, wyd. Wrocław 1997, s. 236
